Download italian music

Blog : vinylmaniac

"Γύφτος λαός": Θα άλλαζε τα δεδομένα;

| |
5 April 11, 02:26

Η συνεργασία του Στέλιου Καζαντζίδη με τον Χρήστο Νικολόπουλο χρονολογείται από το πρώτο μισό της δεκαετίας του ’60, όταν ο δεύτερος ως «παιδί-θαύμα» του μπουζουκιού συνόδευε τον αείμνηστο ερμηνευτή στις εμφανίσεις του στα κέντρα αλλά και στις ηχογραφήσεις του.


Όταν το 1966 ο τραγουδιστής αποφάσισε ν’ αποσυρθεί οριστικά από τη νύχτα, οι δυο τους συνεχίσανε να συνεργάζονται μόνο στη δισκογραφία και το 1968 ήλθε η πρώτη μεγάλη επιτυχία με το « Νυχτερίδες κι αράχνες » σε στίχους του Κώστα Βίρβου . Ήτανε και το πρώτο τραγούδι που έγραψε ο Νικολόπουλος…


Από εκεί και πέρα, ο συνθέτης ανέλαβε σχεδόν αποκλειστικά την «τροφοδοσία» του Καζαντζίδη με υλικό για τους κατά καιρούς δίσκους του, γράφοντας πολύ σπουδαίες δημιουργίες που έχουνε μείνει κλασικές και αλησμόνητες πάνω σε στίχους του αξέχαστου Πυθαγόρα . Εκτός αυτών, συνδεθήκανε και με συγγενικούς δεσμούς καθώς ο ερμηνευτής το 1974 βάφτισε το γιο του Νικολόπουλου…


Αποκορύφωμα αυτής της καλλιτεχνικής συνύπαρξης ήτανε το θρυλικό πια « Υπάρχω » που κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1975 και χάλασε κόσμο. Η επιτυχία ήτανε πέρα από κάθε πρόβλεψη κι έτσι αποφασίστηκε να κάνουνε μαζί άλλον ένα δίσκο, δεδομένου ότι ο Καζαντζίδης βάσει συμβολαίου με την τότε MINOS χρωστούσε 36 τραγούδια για να ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις του μαζί της…


Έτσι λοιπόν, ο Νικολόπουλος άρχισε να γράφει τα τραγούδια με στίχους κυρίως του Πυθαγόρα, αλλά και της επίσης αείμνηστης Μάρως Μπιζάνη που τότε ξεκινούσε την πορεία της στο χώρο. Μάλιστα, βρέθηκε και ο τίτλος του άλμπουμ («Γύφτος λαός») και όλα έδειχναν έτοιμα για να ξεκινήσουν οι ηχογραφήσεις.


Ωστόσο, στην πορεία τα πράγματα άλλαξαν. Ο Καζαντζίδης την άνοιξη του 1976 αναχώρησε για την Αμερική με σκοπό να παραμείνει για πολλά χρόνια, όπως εξομολογήθηκε σε τηλεοπτική συνέντευξή του στην ΕΡΤ και στον Γιώργο Λιάνη. Ήθελε ν’ αλλάξει περιβάλλον και ήταν αποφασισμένος να μην ασχοληθεί ποτέ ξανά με το τραγούδι…


Κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί, φαίνεται ότι άλλαξε γνώμη και την άνοιξη του 1977 αποφάσισε να ηχογραφήσει το δίσκο που ήτανε στα σκαριά. Ο Νικολόπουλος του έστελνε σε κασέτες τα τραγούδια με τη δική του φωνή, αλλά και τους στίχους για να κάνει τις όποιες διορθώσεις εκείνος έκρινε. Επιπλέον, ο Καζαντζίδης άρχισε να ψάχνει και στούντιο στη Φλόριντα για να γίνουν οι ηχογραφήσεις.


Όμως, -όπως προκύπτει από την αλληλογραφία που είχαν οι δυο τους- ο Μάκης Μάτσας ήταν εκείνος που τελικώς αποτέλεσε το μεγαλύτερο εμπόδιο για να πάρει σάρκα και οστά ο «Γύφτος λαός». Σύμφωνα με τον τραγουδιστή, αφού ο διευθυντής της εταιρείας σε πρώτη φάση είχε ενθουσιαστεί με το όλο σχέδιο, εν συνεχεία άρχισε να τα "μασάει" και τελικώς είπε στον Καζαντζίδη ότι δεν ήτανε διατεθειμένος να πληρώσει για να ηχογραφηθεί το άλμπουμ στην Αμερική και ζήτησε αυτό να γίνει στην Ελλάδα. Εκείνος αρνήθηκε και η προοπτική για μια νέα δισκογραφική δουλειά του ναυάγησε. Από εκεί και κάτω, θ’ ακολουθήσουν οι γνωστές μεγάλες διαμάχες με τη MINOS και θα ξαναμπεί σε στούντιο για να τραγουδήσει το 1987, δέκα χρόνια μετά…


Το πόσο σπουδαία ήτανε τα τραγούδια που έγραψε ο Νικολόπουλος, φάνηκε από τη στιγμή που έδωσε κάποια από αυτά σε άλλους τραγουδιστές. Ο Πασχάλης Τερζής ερμήνευσε τα «Γεια σας Πόντιοι» και «Απ’ την Άνω Τούμπα» στον πρώτο προσωπικό δίσκο του με τίτλο «Λέω» το 1982, ο Γιώργος Νταλάρας τον «Τραγουδιστή» το 1983 στο ομότιτλο άλμπουμ και η Χάρις Αλεξίου το «Και μας έλεγε το κύμα» στον «Εμφύλιο έρωτα» το 1984.


Ο ίδιος ο Καζαντζίδης τα αγάπησε πολύ και κατά τη διάρκεια των χρόνων που ήτανε σε διαμάχη με την εταιρεία κι απείχε από τη δισκογραφία, τα τραγουδούσε με κάθε αφορμή στις παρέες του. Μάλιστα, ηχογράφησε και ο ίδιος τον «Τραγουδιστή» το 1990 στο διπλό δίσκο «Ότι δεν είπα» και το 1992 το «Και μας έλεγε το κύμα» με τον τίτλο «Μακρόνησα» στο «Βραδιάζει», που ήτανε και η τελευταία συνεργασία του με τον Νικολόπουλο.


Στον ίδιο δίσκο, συμπεριέλαβε και τη «Νέα Ιωνία» που ήταν έτοιμη από την εποχή του «Υπάρχω» (την τραγούδησε τότε ζωντανά με αφορμή την τηλεοπτική παρουσίαση του εν λόγω άλμπουμ) και το 1995 μέσα από «Τα βιώματά μου» ηχογράφησε και το «Τι μπορείς να πεις» που επίσης προοριζότανε για τον «Γύφτο λαό».


Ωστόσο, κάποια από εκείνα τα τραγούδια δεν ηχογραφηθήκανε ποτέ και παραμένουν ακόμη και σήμερα κλεισμένα σε κάποιο συρτάρι. Πρόκειται για τα «Και τι να φταίει», «Λαέ μου προδομένε», «Αγάπες μου παλιές», «Ξεχασμένε μου πατέρα», «Το προσφυγάκι», «Είναι ψιλά τα γράμματα», «Ο χειρότερος εχθρός μου», «Ανοίξτε σύνορα για να περάσω» και «Εγώ ξενύχταγα».


Τα ερωτήματα πάντως των χιλιάδων φίλων του Καζαντζίδη που γνωρίζουν αυτή την ιστορία παραμένουνε: Τι θα γινόταν αν τελικώς κυκλοφορούσε ο «Γύφτος λαός» το 1977 και ποια θα ήταν η πορεία του λαϊκού τραγουδιού σε μια τέτοια περίπτωση; Θα ξεπερνούσε τη φήμη και την αξία του «Υπάρχω»; Δυστυχώς, ουδείς θα μάθει…

Facebook Twitter MySpace Windows Live Google Yahoo Blogger LiveJournal

Comments

No comments
Orphus