Download italian music

Blog : vinylmaniac

"Τα δώδεκα του Στράτου"

| |
7 July 11, 01:52

Οι δικαστικές περιπέτειες είχαν ήδη ξεκινήσει για τον Στράτο Διονυσίου , όταν τον Δεκέμβριο του 1974 κυκλοφόρησε ο δίσκος « Τα δώδεκα του Στράτου » σε μουσική του Μίμη Πλέσσα και στίχους του Κώστα Βίρβου . Ήταν η πρώτη ολοκληρωμένη δουλειά συνθέτη κι ερμηνευτή μετά την τεράστια επιτυχία του «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου» το 1970, αλλά κι ορισμένων ακόμη «σκόρπιων» τραγουδιών τους που είχαν εκδοθεί στις 45 στροφές…


Ήταν η εποχή που ο Πλέσσας έκανε μια σειρά άλμπουμ με τη στιχουργική επένδυση του Βίρβου, με αρχή « Το πανόραμα » το 1970 για ν’ ακολουθήσουνε τα « Ζει; » (1971) και «Θάλασσα πικροθάλασσα» (1972). « Τα δώδεκα του Στράτου » ήταν η τελευταία συνεργασία τους όσον αφορά τη δημιουργία νέου υλικού, καθώς το 1976 κυκλοφόρησε μια νέα ηχογράφηση του «Πανοράματος» με κάποια επιπλέον κομμάτια που δεν είχανε συμπεριληφθεί στην πρώτη έκδοση.


Όπως αναφέραμε και στην αρχή, την περίοδο της κυκλοφορίας αυτού του δίσκου η υπόθεση με τις ποινικές κατηγορίες εις βάρος του Διονυσίου βρισκότανε στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας. Οι εφημερίδες γράφανε καθημερινά ολόκληρα κατεβατά για το θέμα, ενώ όπως ήτανε φυσικό η όλη ιστορία είχε επιπτώσεις και στην καριέρα του.


Έτσι λοιπόν, ενώ το εν λόγω άλμπουμ περιλαμβάνει πολύ καλά τραγούδια δεν είχε ιδιαίτερη εμπορική επιτυχία, καθώς ο κόσμος «συγκρατήθηκε» από τα όσα άκουγε και διάβαζε για τις περιπέτειες του τραγουδιστή με τη δικαιοσύνη. Επιπλέον, δε θα πρέπει βεβαίως να ξεχνάμε το γεγονός ότι βρισκόμαστε λίγους μήνες μετά τη μεταπολίτευση και το πολιτικό τραγούδι βρισκότανε στο αποκορύφωμά του, οπότε τι τύχη μπορεί να είχε ένας δίσκος με «λαϊκοερωτικό» περιεχόμενο;


Ο Πλέσσας έχοντας μπει για τα καλά στο πνεύμα του λαϊκού τραγουδιού αλλά και του ίδιου του ερμηνευτή, έγραψε κομμάτια «κομμένα και ραμμένα» για τη φωνή του και είναι κρίμα που δεν ακούστηκαν όσο τους άξιζε. Θα τα χαρακτηρίζαμε τραγούδια «πίστας», όχι όμως με την έννοια των «καψουροτράγουδων» καθώς ο συνθέτης φρόντισε να βάλει τη δική του πινελιά.


Από την πλευρά του, ο Κώστας Βίρβος μέσα στα θέματα που μιλάνε για τον έρωτα δεν παρέλειψε να γράψει και στίχους που αφορούσανε τη δικαστική περιπέτεια του Διονυσίου, με πιο τρανταχτά παραδείγματα τα «Κάνε κουράγιο» και «Ο πόνος μου, εγώ και η μοναξιά».


Από τα τραγούδια του δίσκου, ακουστήκανε περισσότερο τα «Έξω απ’ άδικο» και «Ο μεμέτης», ενώ το «Πού το πας και πού το φέρνεις» είχε πρωτοακουστεί ένα χρόνο νωρίτερα στην ταινία «Ο φαντασμένος» με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα. Εξάλλου, πολύ καλές στιγμές είναι και τα «Η νύχτα είναι για φιλιά», «Φύσηξε τρελός βαρδάρης», «Κάνε κουράγιο» και «Ο πόνος μου εγώ και η μοναξιά».


Το εν λόγω άλμπουμ είναι εξαιρετικά δυσεύρετο ως βινύλιο, αλλά και αρκετά σπάνιο σε ψηφιακή μορφή. Ωστόσο, αξίζει τον κόπο να το αναζητήσετε και σίγουρα θ’ αντιληφθείτε το γιατί θα έπρεπε να έχει καλύτερη τύχη…


Παραγωγός ήταν ο Γιώργος Μακράκης και η ηχογράφηση έγινε στα στούντιο της Columbia με ηχολήπτη τον Τάκη Φιλιππίδη.

Facebook Twitter MySpace Windows Live Google Yahoo Blogger LiveJournal

Comments

No comments
Orphus