Blog : YannisV

Συνέντευξη Τάνια Κικίδη @ Πορτοκάλι - "Κραυγές & ψίθυροι", 18/12/2010

| |
20 December 10, 16:35
Συνέντευξη Τάνια Κικίδη @ Πορτοκάλι -

Είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με μία πολύ αξιόλογη νέα τραγουδίστρια την Τάνια Κικίδη, που εμφανίζεται μαζί με το Βασίλη Παπακωνσταντίνου στη μουσική παράσταση “Κραυγές και ψίθυροι” στο Πορτοκάλι κάθε Παρασκευή και Σάββατο. Μία τραγουδίστρια που περιμένουμε πολλά και μας εξέπλιξε με την θετική ενέργεια και αγάπη της για την καλή μουσική σε όποιο είδος και να ανήκει...


Καταρχήν να πω ότι από κοντά, μου δίνεις την εντύπωση ότι είσαι μία πιο γλυκιά κοπέλια από το rock-chick που βγάζει στη σκηνή....
(γελάει) Ναι βγαίνει μία αγριάδα στη σκηνή.


Και ήθελα να σε ρωτήσω πως μία κοπέλια, τόσο γλυκιά, καταφέρνει να κρατηθεί σε ένα τόσο ανδροκρατούμενο χώρο, όπως είναι το Ελληνικό ροκ;
Καταρχήν είναι τα ακούσματα που είχα από πολύ μικρή ηλικία. Άκουγα σκληρό ροκ, ανέκαθεν. Ο πατέρας μου ευθύνεται για αυτό, λόγο του ότι είναι μουσικός και είχαμε δίσκους στο σπίτι από Led Zeppelin, Deep Purple, Beatles και Janis Joplin που με επηρέασε πάρα πολύ. Άκουγα τέτοια πράγματα από μικρούλα που είμουνα, οπότε έφτιαξα και τη φωνή μου να πατάει πάνω σε αυτά.


Έχεις κάνει και σπουδές πάνω στη μουσική;
Έχω τελειώσει κλασσικό πιάνο, φωνητική, κλασσικό τραγούδι, και jazz.


Και από το κλασσικό τραγούδι, σε κέρδισε το ροκ.
Κοίταξε το κλασσικό τραγούδι το έκανα για να αποκτήσω τη σωστή βάση, για να μπορώ να χειρίζομαι τη φωνή μου όπως θέλω. Για να έχω τη σωστή τεχνική. Εκεί με βοήθησε το κλασσικό τραγούδι. Από εκεί και πέρα έχεις τα ακούσματα σου και αναλόγως ασχολείσαι με αυτό που σου αρέσει πιο πολύ.
Οι περισσότεροι πλέον τραγουδιστές δεν κάνουνε σπουδές, δεν δουλεύουνε τις φωνές τους.
Ειδικά τώρα λόγω των reality όλοι θέλουν να γίνουν τραγουδιστές και πιάνουν ένα μικρόφωνο και τραγουδάνε. Ενώ πάρα πολλοί συνάδελφοι που ξέρω, έχουν “στρώσει τον ποπό τους” και έχουν σπουδάσει μουσική.

 


Μίλησε μου για τις φετινές εμφανίσεις σου και το πρόγραμμα εδώ στo Πορτοκάλι;
Έχουμε δύο εβδομάδες εδώ. Είναι κάτι το ιδιαίτερο φέτος, γιατί βγαίνει ο Βασίλης με τους συνεργάτες σε κάτι πιο unplugged, που δεν το έχει κάνει γενικότερα. Ξέρεις τον έχουν συνηθίσει όλοι με πιο ηλεκτρικό ήχο και έχουμε κάνει φέτος ένα σχήμα που αποτελείται από κόντραμπάσο, ακουστική κιθάρα. Εγώ εκτός από ότι τραγουδάω, παίζω “καχόν”, ένα κρουστό, κασόνι δηλαδή, που κάθεσαι πάνω και παίζεις. Είναι παραδοσιακό όργανο, που αν δεν κάνω λάθος η καταγωγή του είναι από την Κούβα. Έχουμε σαξοφωνο και βιολί, είναι πιο ακουστικό το όλο πρόγραμμα. Παρόλα αυτά βγαίνει μία απίστευτή δύναμη που δεν το περιμέναμε. Όταν μας το πρωτοείπε ο Βασίλης, του απαντήσαμε είσαι σίγουρος, πως θα βγει; Και όμως, δεν του λείπει η δύναμη, είναι κάτι πάρα πολύ ενδιαφέρον.


Φέτος βλέπω ότι πολλά μουσικά σχήματα κάνουνε μία αλλαγή στο τι παρουσιάζουν. Γιατί;
Ένας λόγος είναι ότι ο κόσμος έχει λίγο βαρεθεί. Ένα άλλος λόγος είναι και η οικονομική κρίση που περνάμε και από ότι ξέρω όλοι προσπαθούν να κάνουν σχήματα που να αποτελούνται από λιγότερα άτομα, να είναι πιο άμεσα για τον κόσμο, να χαμηλώσουμε τις τιμές μας. Όλα αυτά παίζουν το ρόλο τους και το πιο ακουστικό είναι και πιο άμεσο. Κυνηγάμε και πιο μικρές σκηνές, και τις καθημερινές παίζουμε στην επαρχία.

 


Εσύ εμφανίζεσαι μαζί με το Βασίλη; Kάνεις εξίσου ακουστικά πράγματα;
Σίγουρα λέμε και πιο power κομμάτια, αλλά πάντα διασκευασμένα με αυτό τον τρόπο και όπως είπα δεν τους λείπει η δύναμη.


Το 2007 κυκλοφόρησες το “Δύση, ανατολή” μαζί με τους Dickens Zoo και είχες πει σε μία συνέντευξη ότι είχες δυσαρεστηθεί με τον τρόπο που το χειρίστηκε η εταιρία.
Δεν μας στήριζε όσο θα έπρεπε. Είμαι γενικά δυσσαρεστημένη με το τι συμβαίνει στη μουσική σκηνή τώρα και με τις εταιρίες και από αυτό που βλέπω από την πλευρά μου, αλλά και από αυτά που μου λένε φίλοι συναδέλφοι που έχουν ξεκινήσει τα τελευταία χρόνια. Εμείς γενικότερα τραβάμε πολύ ζόρι. Πολεμάς να κάνεις κάτι και με σπουδές, όπως είπαμε αλλά βλέπεις και καλλιτέχνες με αξιόλογα κομμάτια, συγκροτήματα που αξίζουν και σόλο τραγουδιστές και δε γίνεται κάτι. Γι’αυτό είμαι δυσαρεστημένη με τις εταιρίες. Ίσως δεν βοηθάνε όσο θα έπρεπε και βλέπεις ότι ανακυκλώνουν τα ίδια πράγματα. Παλιά διασκευασμένα κομμάτια, live, δεν βλέπω καινουρια κομμάτια. Λες και στέρεψε η φαντασία! Γιατί πάντα να γυρνάμε στα 1970s; Τι κομμάτια βγαίναν τότε! Και όμως υπάρχουν οι καλλιτέχνες και οι συνθέτες, αλλά δεν τους δίνετε η ευκαιρία. Το γιατί δεν το ξέρω.


Μιας και μιλάμε για δισκογραφία, εσυ θα έκανες κάποιες υποχωρήσεις, από το ύφος μουσικής, να έκανες δηλαδή κάτι πιο εμπορικό;
Μέχρι κάποιο σημείο. Ο πρώτος δίσκος μου ήταν πιο hard-rock, είχε βέβαια τις μπαλάντες του και ήταν μισό αγγλόφωνο και μισό ελληνόφωνο. Αυτό που σκέφτομαι να κάνω τώρα, θα είναι πιο ελληνόφωνο και ίσως πιο light από ότι το προηγούμενο. Δηλαδή θα κάνω υποχωρήσεις, αλλά να έχουνε και κάποιο όριο. Για να είμαι και εγώ ευχαριστημένη. Θέλω αυτά που θα κυκλοφορώ γενικότερα, να αρέσουν πρώτα σε εμένα και να είμαι ικανοποιημένη και μετά να βγαίνει προς τα έξω.


Εσύ πόσο ασχολείσαι με τη σύνθεση;
Γράφω αλλά όχι τόσο συχνά. Σπάνια. Φοβάμαι να τα βγάλω προς τα έξω. Όταν γράφω κάποια κομμάτια φοβάμαι να τα παίξω στον άλλον να μου πει τη γνώμη του.


Στο Βασίλη τα παίζεις;
Του έχω γράψει τη “Γοργόνα”, ήταν στο δίσκο “Μετωπική” και του άρεσε πολύ. Μου είχε δώσει κάτι στίχους και κάνω μία μελωδιά. Πάμε στο studio και έκανα μία ώρα να το παίξω.


Με το Βασίλη έχεις μία σχέση χρόνων, από το live album που είχε βγάλει με τους φίλους του...
Ναι με έχει στηρίξει πάρα πολύ και με πιστεύει και εγώ τον αγαπάω πάρα πολυ γιατί εκτός από πολύ ταλαντούχος άνθρωπος, είναι και ευφυέστατος και δημιουργικός. Έχει μία απίστευτή ενέργεια πάνω στη σκηνή. Τον βλέπεις και παραδειγματίζεσαι! Δεν το βάζει κάτω!


Θα έλεγα ότι ο Βασίλης είναι ο “μουσικός σου νονός”, έχει κάνει και την παραγωγή του πρώτου σου δίσκου. Κάπου είχα διαβάσει ότι σε είχε πει και “θηλυκό Παπακωνσταντίνου”…
(γελάει) Ναι το είχε πει και τον ευχαριστώ, αλλά τώρα εντάξει δεν νομίζω.

 


Πάντως η φωνή σου είναι τρομερά δυνατή και δε βλέπω κάποια άλλη Ελληνίδα που ασχολείται με το ροκ, γιατί συνήθως πάνε πιο πολύ στο pop-rock, να έχει τη δύναμη της δικιάς σου φωνής.
Σε ευχαριστώ για αυτό που λές, πάντως υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι και ελπίζω να τους γνωρίσουμε.


Μου είπες ότι ετοιμάζεις κάτι νέο να βγει.

Ναι κάτι είναι στα σκαριά, αρχικά σκεφτόμουνα μήπως βγει digital. Θα δούμε, δεν θέλω να λέω πολλά ακόμα.


Θα έκανες κάτι έξω από τα νερά σου για να βγάλεις τη δουλειά σου προς τα έξω; Θα έκανες μία δουλειά με πιο έντεχνα ή καλά λαϊκά τραγούδια; Η φωνή σου, σου δίνει τη δυνατότητα να τραγουδήσεις και τέτοιο είδος.
Εδώ στο πρόγραμμα λέω και το “Αυτή η νύχτα μένει”. Αυτό είναι μία ενδιαφέρουσα ιδέα. Δηλαδή έχω πειράξει τραγούδια του Τσιτσάνη, τα έχουμε διασκευάσει κάπως πιο ποπ να πω, βασικά πιο σύχρονα. Αλλά είναι μία ιδέα που τι σκέφτομαι για το μέλλον, όχι τώρα. Δεν απορρίπτω το λαϊκό και ιδιαίτερα το ρεμπέτικο που είναι και πιο original. Η Σωτηρία Μπέλου ή ο Ζαμπέτας ήταν ροκ.


Παίζεις όργανα;
Πιάνο, τύμπανα, κρουστά που παίζω και εδώ στο Πορτοκάλι.


Μιας και ανέφερες τα ριάλιτυ, εσύ θα το έκανες; Ίσως σε κάποιο σαν το X-Factor.
Μου έχει γίνει πρόταση. Βέβαια τραγουδάς κομμάτια που επιλέγουν αυτοί. Ίσως αν ήταν μουσικοί στην κριτική επιτροπή. Δεν θέλω να πω και άσχημα πράγματα. Αλλά δεν νομίζω ότι εγώ θα μπορούσα να το κάνω.
Όμως, ποτέ δεν λέω ποτέ για τίποτα. Στην εποχή που είμαστε οι καλλιτέχνες κάνουν τα πάντα για να βγάλουν τη δουλεία τους προς τα έξω. Προς το παρόν λέω όχι για κάτι τέτοιο.

 


Ας μιλήσουμε λίγο για το πολιτικό ροκ και επειδή είμαστε σε μια περίοδο κρίσης, ο κόσμος έχει αρχίσει να δυσανασχετεί. Εσύ είσαι υπέρ αυτού;
Ανέκαθεν έτσι γινότανε. Η ροκ μουσική πάντα συνόδευε επαναστάσεις και τη θεωρώ επαναστατική μουσική. Η γνώμη μου είναι ότι ίσως, δεν σπρώχνουνε τη hard rock μουσική για αυτό ακριβώς το λόγο. Όσο αφορά την επανάσταση πιστεύω ότι είναι καιρός να γίνει κάτι. Πρέπει όλοι να σηκωθούμε από τους καναπέδες, να βγούμε στους δρόμους, γιατί όλα γίνονται από το κακό στο χειρότερο.
Πάντως πιστεύω ότι μόλις πιάσουμε πάτο, τότε θα βγούμε στους δρόμους. Aκόμα έχουμε χρήματα να πάρουμε τσιγάρα, να βγούμε να πιούμε ένα ποτό. Πρέπει όμως να το κάνουμε γιατί θα ξεπουληθούμε.


Πες μου δύο πράγματα, ένα καλό και ένα κακό, που συνέβησαν στην πορεία σου και σε σημάδεψαν.
Κάτι πολύ καλό ήταν όταν μου έγινε η πρόταση από το Βασίλη να δουλεύουμε μαζί. Δεν το πίστευα! Και όταν μπήκα για πρώτη φορά στο στούντιο. Ξέρεις, ο κάθε καλλιτέχνης αυτό θέλει να κάνει. Να ηχογραφήσει τα τραγούδια του, να κάνει τις δικές του συναυλίες.
Κακό δεν μπορώ να σκεφτώ τώρα, αλλά αυτό που θα ήθελα, είναι μία παραπάνω στήριξη στους νέους καλλιτέχνες. Να έχουμε περισσότερες επιλογές. Αυτό είναι για εμένα το άσχημο αυτή την εποχή και το βλέπω καθημερινά. Ανοίγω το ραδιόφωνο και ψάχνω να βρώ κάποιο σταθμό και παντού ακούω το light ποπ, το λαϊκο-ποπ.
Παρατηρώ έναν ευνουχισμό αυτή την εποχή και ένα κατά κάποιο τρόπο επίμονο σχέδιο να μας αποχαυνώσουν ακόμα και με τη μουσική, γι’αυτό δε θέλουν να προβάλλουν και άγρια μουσική με επαναστατικό στίχο. Αυτή είναι τουλάχιστον η άποψη μου.


Ίσως γίνεται και για οικονομικούς λόγους. Μικρότερο κόστος, μεγαλύτερο κέρδος.
Σίγουρα, αλλά βλέπεις αυτά τα κομμάτια που βγαίνουν κρατάνε ένα, δύο μήνες. Αντί να επενδύσεις σε κάτι αξιόλογο που μακροχρόνια θα σου αποφέρει χρήματα. Βλέπεις οι Led Zepelin πουλάνε ακόμα και οι δισκογραφικές βγάζουν χρήματα. Δεν σταματάς να αγοράζεις τέτοιους δίσκους. Γιατί όχι το ίδιο και τώρα.


Εσύ θα έκανες ποτέ το βήμα να τα παρατήσεις όλα και να προσπαθήσεις να κάνεις καριέρα στο εξωτερικό;
Θα ήθελα να το κάνω. Το όνειρο μου ήταν να παώ στην Αμερική. Αλλά και πάλι μιλάω με φίλους που είναι στο εξωτερικό Αμερικάνοι, αλλά και Έλληνες που μου λένε ότι είναι το ίδιο δύσκολο και στο εξωτερικό. Βέβαια ίσως να το τολμήσω. Αλλά να τα παρατήσω και τελείως δεν νομίζω. Είναι αρρώστια η μουσική μην νομίζεις.


Στην προσωπική σου ζωή είσαι rock-chick ή πιο ήπιων τόνων άνθρωπος;
Είμαι ήπιων τόνων θα έλεγα, αλλά βέβαια εκεί που χρειάζεται “δαγκώνω”! Όμως έχω υπερβολική υπομονή αλλά άμα δω το στραβό θα μιλήσω, δεν θα το κρατήσω.


Πες μου κάποιους ανθρώπους που θα ήθελες να συνεργαστείς εκτός ροκ σκηνής. Κάτι τελείος κόντρα σε εσένα, από την Ελληνική ή ξένη σκηνή.
Με την Beyonce! Μου αρέσει πάρα πολύ. Θα ήθελα να κάνουμε κάτι ενδιάμεσο ροκ και r’n’b.


Εσύ δίνεις πολύ σημασία στη σκηνική παρουσία σου;
Αναλόγως και το στυλ της μουσικής. Αλλά μου αρέσει ο καλλιτέχνης να τα συνδυάζει όλα αυτά. Είμαι ανοιχτή στη μουσική, δεν έχω παρωπίδες. Δηλαδή έχω γράψει και r’n’b κομμάτια που δεν έχουν κυκλοφορήσει αλλά έχω και πιο έθνικ επιρροές. Αγαπώ πάρα πολύ τη μουσική.

Facebook Twitter MySpace Windows Live Google Yahoo Blogger LiveJournal

Comments

No comments
Orphus