Τσακαλίδης Κώστας

Τσακαλίδης Κώστας

Γεννήθηκε: 1933
Πέθανε: 1982
Από: Ελλάδα, Δράμα

Βιογραφία

Ο Κωνσταντίνος Τσακαλίδης (Κωστίκας) γεννήθηκε στα Δενδράκια Δράμας το 1933. Ήταν το τρίτο παιδί από τα επτά τέκνα του Ιωάννη και της Όλγας, προσφυγικής καταγωγής απ' την Τραπεζούντα του Πόντου. Από μικρό παιδί άκουγε τον πατέρα του και τους θείους του να παίζουν λύρα και να τραγουδούν στο σπίτι τους και στο καφενείο του χωριού.


Σε ηλικία 15 ετών έπαιζε ολοκληρωμένα κομμάτια της πατρίδος του, εμφανιζόταν σε θεατρικές ποντιακές παραστάσεις, σε γάμους και πανηγύρια της Δράμας. Οι Δραμηνοί τον αγαπούσαν και τον θαύμαζαν όχι μόνο διότι ήταν ένας μικρός σε ηλικία καλός λυράρης αλλά και για τον χαρακτήρα του που ‘ταν πρόσχαρος, σεμνός, πρόθυμος να τους ευχαριστήσει στα γλέντια που κάνανε.

 

 

Υπηρετεί τη στρατιωτική θητεία του στην Βέροια όπου γνωρίζει την μέλλουσα γυναίκα του Ελένη. Την παντρεύεται και αποκτά τρία παιδιά, τον Αθανάσιο την Όλγα και τον Ιωάννη (Πιτίκος)


Το 1965 διοργανώνεται Πανποντιακή εκδήλωση στους ΦΙΛΛΙΠΟΥΣ Καβάλας που διαρκεί τρεις ημέρες όπου λαμβάνει το πρώτο βραβείο οργανοπαίκτη λύρας, μετέπειτα κυκλοφορεί ο πρώτος του μικρός δίσκος. Πιο ώριμος τώρα θέλει να αφήσει την δική του σφραγίδα στην ποντιακή μουσική. Ο κόσμος μιλάει για την ολοκληρωμένη ερμηνεία παραδοσιακών « επιτραπέζιων » κομματιών όσο κανενός άλλου πόντιου καλλιτέχνη.


Βλέποντας ότι η ποντιακή νεολαία απέχει από τα ποντιακά παραδοσιακά ακούσματα προσθέτει και αλλά μουσικά όργανα, με δικούς του στίχους και μουσική και τους κερδίζει όλους.


Το 1972 μετακομίζει στην Αθήνα και ανοίγει το πρώτο ποντιακό οικογενειακό κέντρο στην οδο Πλάτωνος στην Καλλιθέα. Όλο και περισσότεροι τον επισκέπτονται και τον γνωρίζουν από κοντά, απλός κόσμος, καλλιτέχνες, ηθοποιοί, μουσικοσυνθέτες, ακόμη και από το εξωτερικό όπως ο Leigh Cline Καναδός κιθαριστρας/μουσικολόγος που αφιερώνει ένα χρόνο κοντά του για να ακούσει και να κατανοήσει τον τρόπο που έπαιζε τα ποντιακά παραδοσιακά τραγούδια. Στην συνεχεία γυρίζει στην πατρίδα του όπου με το δικό του μουσικό ύφος δημιουργεί ένα δίσκο με ποντιακά παραδοσιακά τραγούδια.

 

Γνωρίζει το μουσικοσυνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο και παίζει με την ορχήστρα του σε μια ταινία όπου πρωταγωνιστεί η διάσημη ηθοποιός Ράκελ Γουέλς. Ακολουθεί η καλλιτεχνική σεζόν 1975-76 όπου συνεργάζεται με τον Νίκο Ξυλούρη και την Μαρίζα Κώχ στην μπουάτ « Αποσπερίδα » στην οδό Σινά. Εμφανίζεται στην ταινία « Οι Κυνηγοί » του Θόδωρου Αγγελόπουλου όπου έχει μια δίλεπτη μουσική και σκηνική παρουσία. Παίρνει μέρος σε μία δισκογραφική δουλειά του Χριστόδουλου Χάλαρη με τίτλο « Οι Δροσουλίτες ».


Παράλληλα δημιουργεί και τους προσωπικούς του μεγάλους δίσκους. Γνωρίζεται με τον μουσικοσυνθέτη Νάκη Πετρίδη και έχει συμμετοχή σε ένα τραγούδι όπου ερμηνεύει η Χαρούλα Λαμπράκη. Επίσης συμμετέχει σε μια δισκογραφική δουλεία του Τζον Ντίκη.


Ένας ουσιαστικά αυτοδίδακτος μουσικός από την ηλικία των 10 ετών και χωρίς τις ιδιαίτερες θεωρητικές σπουδές στην μουσική καταφέρνει και αποδίδει με την λύρα του ότι του ζητούσαν οι μουσικοσυνθέτες. Προσθέτει μία ακόμη χορδή στην λύρα του ξεπερνώντας την παραδοσιακή τρίχορδη για να ΄χει τα ακούσματα που αυτός και οι μουσικοσυνθέτες επιθυμούν.


Κατασκευάζει μόνος του πλέον τις λύρες που χρησιμοποιεί για να έχει τους τόνους που επιθυμεί. Τις αποκαλούσε βαριές και ψιλές. Οι ψιλές ήταν μικρόσωμες , λεπτές λύρες που βγάζουνε ψιλές νότες (ζιλ και καπάν ) σε αντίθεση με τις βαριές.

 

Πραγματοποιεί το 1977 με δικά του έξοδα το μεγάλο του όνειρο, συναυλίες σε όλη την Ελλάδα, όχι μόνο με ποντιακά τραγούδια και χορούς , αλλά με δημοτικά , νησιωτικά , κρητικά και έντεχνα τραγούδια . Παίζοντας ο ίδιος με την λύρα του κρητικά και δημοτικά τραγούδια κερδίζει τον θαυμασμό και των μη ποντίων . Αυτό έχει ως αφορμή και την μετέπειτα δημιουργία ενός δίσκου με ποντιακά και δημοτικά τραγούδια.

Το 1980 τον βρίσκει η επάρατος νόσος στην Γερμανία όπου βρίσκονταν σε περιοδεία . Διακόπτεται η προγραμματισμένη περιοδεία και έρχεται εσπευσμένα στην Ελλάδα όπου αρχίζει ο προσωπικός του Γολγοθάς . Διαρκεί δυο χρόνια, εκεί ανακαλύπτει και την αγαπη του κόσμου που δίνει κουράγιο και απαλύνει τον πόνο του στις δύσκολες αυτές ώρες . Κοντά του η οικογένεια του οι συγγενείς και φίλοι . Τελευταία του επιθυμία να ταφεί δίπλα στον πατέρα του, τελευταίες του λέξεις,

Επιστροφή

Orphus