Blog : vinylmaniac

"Πες μου γιατί"

| |
27 Μαΐου 10, 09:51


Ο τρίτος προσωπικός δίσκος της Χριστιάνας , μιας από τις κορυφαίες τραγουδίστριες των τελευταίων σαράντα ετών στη χώρα μας, η οποία εδώ και πολλά χρόνια έχει επιλέξει την ήσυχη οικογενειακή ζωή, γυρίζοντας την πλάτη στη «φτήνια» και τα «σκουπίδια» της εποχής μας. Μπορεί το ελληνικό τραγούδι να έχασε μια σπουδαία φωνή, όμως εκείνη κέρδισε την αξιοπρέπειά της και τούτο είναι σίγουρα πιο σημαντικό…

 

Το άλμπουμ « Πες μου γιατί » κυκλοφόρησε το φθινόπωρο του 1977 και ήτανε το τελευταίο της ερμηνεύτριας στο λεγόμενο «ελαφρολαϊκό» στυλ. Από εκεί και κάτω, ακολούθησε μια διαφορετική πορεία με πιο «μοντέρνους» έως «ροκ» ρυθμούς, μέχρι να φτάσουμε στο « Σαριμπιντάμ » το 1982 που πλέον ολοκλήρωσε τη «μετάλλαξή» της. Προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι η δεκαετία του ’80 ήτανε για κείνη η πιο ουσιαστική από καλλιτεχνικής πλευράς, ασχέτως αν δεν είχε την «εμπορική» επιτυχία της προηγούμενης. Απευθύνθηκε σ’ ένα πιο «ψαγμένο» κοινό και σίγουρα κέρδισε το στοίχημα…

 

Για να επιστρέψουμε στον συγκεκριμένο δίσκο, περιλαμβάνει ένα πολύ «δυνατό» και διαχρονικό τραγούδι που «σημάδεψε» την πορεία της Χριστιάνας. Ο λόγος για το «Τελειώσαμε λοιπόν» του Θανάση Πολυκανδριώτη με στίχους του Γιάννη Πάριου , ο οποίος χρόνια αργότερα αποκάλυψε ότι τους έγραψε τρεις η ώρα το πρωί σε μια…χαρτοπετσέτα. Ο ίδιος έκανε και τις δεύτερες φωνές στην ηχογράφηση του κομματιού, το οποίο διέγραψε μιαν άκρως επιτυχημένη πορεία κι ακούγεται ακόμη και σήμερα.

 

Από εκεί και πέρα, πολύ καλές στιγμές του άλμπουμ είναι το ομότιτλο, το «Γεια σου, γεια σου» , το ιταλικής προέλευσης «Γι’ αγάπη πια δε μου μιλάς» (“Innamorati”) και το επίσης διασκευασμένο «Αυτή τη νύχτα μας» (“Last tango”) , τα οποία ακουστήκανε πολύ εκείνη την εποχή αλλά και αργότερα.

 

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι δεν είναι τόσο τα τραγούδια που κάνουνε ξεχωριστό τον εν λόγω δίσκο, αλλά οι μοναδικές ερμηνείες της Χριστιάνας. Μια φωνή πεντακάθαρη, κρυστάλλινη, ζεστή και «θεατρική» θα τολμούσα να τη χαρακτηρίσω, αφού περισσότερο ερμηνεύει παρά τραγουδάει. Είναι από τις πολύ λίγες περιπτώσεις τραγουδιστριών που μπορεί να κάνει ένα ασήμαντο κομμάτι μοναδικό με τον τρόπο που θα το πει…

 

Παραγωγός ήταν ο Φίλιππος Παπαθεοδώρου και η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο Polysound με ηχολήπτη τον Γιάννη Σμυρναίο , ενώ την ενορχήστρωση και τη διεύθυνση ορχήστρας επιμελήθηκαν ο Κώστας Κλάββας και ο αείμνηστος Σπύρος Παπαβασιλείου (στα δικά του τραγούδια). Στο εσώφυλλο, υπάρχει ένα όμορφο «πορτρέτο» της Χριστιάνας…
 

Facebook Twitter MySpace Windows Live Google Yahoo Blogger LiveJournal

Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια
Orphus