Blog : vinylmaniac

"Αφιέρωμα"

| |
6 Ιανουαρίου 11, 03:19

Η είσοδος στη δεκαετία του ’80 σήμανε την οριστική (ίσως μέχρι νεωτέρας…) παρακμή του πολιτικού τραγουδιού, αλλά και την επαναφορά κάποιων μουσικών ειδών που για αρκετά χρόνια βρισκόντανε στα «μετόπισθεν». Έτσι, με το γενικό σύνθημα «χορέψτε γιατί χανόμαστε» επανήλθανε στο προσκήνιο τα ρεμπέτικα και λαϊκά τραγούδια με τις διάφορες κομπανίες που τα υποστηρίζανε και φτάσαμε στο σημείο όλη η Ελλάδα να χορεύει τσιφτετέλι. Σίγουρα υπήρξανε καλές και τίμιες προσπάθειες από αυτά τα γκρουπ, τα περισσότερα όμως αναζητούσανε το εύκολο κέρδος και δουλεύανε με προχειρότητα…


Παράλληλα όμως, δεν πάψανε να υπάρχουνε και οι νοσταλγοί του «ελαφρού-ρετρό» τραγουδιού το οποίο άκμασε ιδιαίτερα στη δεκαετία του ’50 (τουλάχιστον στο πρώτο μισό της…). Οι εταιρείες θέλοντας να εκμεταλλευθούνε το εν λόγω φαινόμενο, βγάλανε στην κυκλοφορία μια σειρά από συλλογές με τέτοια κομμάτια είτε με τη μορφή αφιερωμάτων σε συγκεκριμένους ερμηνευτές, είτε «ανάμεικτα»…


Πόσο όμως αυτές οι επανεκδόσεις είχανε τη δύναμη να πάρουνε κάποια θέση στα μουσικά πράγματα της εποχής και να παίξουν ενεργό ρόλο; Καλές οι παλιές και σπάνιες ηχογραφήσεις για τους ηλικιακά μεγαλύτερους, ωστόσο η νέα γενιά ήτανε σχεδόν απίθανο ν’ ασχοληθεί μ’ αυτές. Έτσι λοιπόν, ίσως ο μοναδικός τρόπος για να μάθει το συγκεκριμένο είδος ήτανε να το ακούσει από σύγχρονους ερμηνευτές…


Ο πρώτος που επιχείρησε να συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση, ήταν ο Κώστας Χατζής . Ο κατ’ εξοχήν τραγουδιστής της «κοινωνικής μπαλάντας» που θριάμβευσε στα χρόνια του ’70 στη μπουάτ «Σκορπιός», αποφάσισε να κοιτάξει λίγο στο παρελθόν και στην εποχή που ξεκινούσε να τραγουδάει. Έτσι, στα τέλη του 1982 κυκλοφορεί το « Αφιέρωμα » μ’ ένα ποτ-πουρί 19 πασίγνωστων και λιγότερο γνωστών «ελαφρών» τραγουδιών της δεκαετίας του ’50.


Η βραχνή αλλά τόσο ζεστή φωνή του αποδίδει με πανέμορφο τρόπο μελωδίες που είχανε την τύχη να γραφτούν από σπουδαίους δημιουργούς (Χαιρόπουλο, Σουγιούλ, Καπνίση, Μουζάκη κ.α.) και να τραγουδηθούν από μεγάλες φωνές όπως του Γούναρη , της Βέμπο , του Πολυμέρη , του Μαρούδα κ.α. Ο ίδιος με σημείωμά του στο οπισθόφυλλο του δίσκου ζητά…συγνώμη απ’ όλους τους παραπάνω για τον τρόπο ερμηνείας του, ωστόσο είναι γνωστή η ταπεινότητα και η σεμνότητα που τον διακρίνουνε μιαν ολόκληρη ζωή κι επί τούτου έγραψε τούτη την αποστροφή…


Η ενορχήστρωση του Κώστα Κλάββα είναι εξαιρετική και δίνει νέα πνοή και «φρεσκάδα» σ’ αυτά τα τραγούδια, που ακούγοντάς τα θαρρείς πως κάποιος κάνει καντάδα κάτω από το παράθυρο της αγαπημένης του. Είναι κρίμα που το άλμπουμ δεν είχε τις πωλήσεις που του άξιζαν, όμως ο Χατζής δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για την εμπορικότητα. Τον ένοιαζε (και φαντάζομαι τον νοιάζει και σήμερα…) να κάνει δουλειές που πρώτα αγγίζουνε την ψυχή και την καρδιά του και σίγουρα μια τέτοια ήτανε κι αυτή…


Πάντως, ακριβώς την ίδια εποχή κυκλοφόρησε ένας δίσκος στο ίδιο στυλ και μορφή (ποτ-πουρί) με τίτλο «Αναμνήσεις» κι ερμηνεύτρια την Αλέκα Κανελλίδου. Μάλλον οι εταιρείες στις οποίες ανήκαν οι δύο τραγουδιστές ανταγωνίζονταν ως προς το ποια θα προλάβαινε να βγάλει πρώτη το εν λόγω υλικό και τελικώς το βγάλανε μαζί. Μάλιστα, κάποια από τα τραγούδια που υπάρχουνε στο άλμπουμ της Κανελλίδου τα βρίσκουμε και στο άλμπουμ του Χατζή. Τι όμορφα που θα ήταν αν οι δυο «βραχνοί» του ελληνικού τραγουδιού ανήκανε τότε στην ίδια εταιρεία και ηχογραφούσανε μαζί ένα τέτοιο δίσκο…


Η διεύθυνση παραγωγής ήτανε του Φίλιππου Παπαθεοδώρου και η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο Polysound με ηχολήπτη τον Γιάννη Σμυρναίο.

Facebook Twitter MySpace Windows Live Google Yahoo Blogger LiveJournal

Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια
Orphus