Blog : vinylmaniac

"O Τζακ Ο' Χάρα"

| |
13 Ιανουαρίου 11, 00:09

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Γιώργος Ζαμπέτας είχε ξεχαστεί σχεδόν απ’ όλους εκείνους που βγήκανε στο τραγούδι με τις δικές του δημιουργίες κι αυτό ήτανε το μεγάλο παράπονό του μέχρι που «έφυγε» το Μάρτιο του 1992. Ελάχιστες ήταν οι προτάσεις που του γινόντανε για εμφανίσεις σε νυχτερινά κέντρα, αλλά και για να κάνει κάποιο δίσκο. Ευτυχώς, λίγο πριν το τέλος του κυκλοφορήσανε τα « Χίλια περιστέρια » που σημειώσανε σημαντική επιτυχία και γλυκάνανε λίγο τον καημό του…


Μετά το θάνατό του, ξαφνικά (;) τον θυμήθηκαν όλοι. Πιθανοί κι απίθανοι. Ανακάλυψαν ανέκδοτες μελωδίες του, τις δώσανε σε διάφορους στιχουργούς και βγήκαν ορισμένοι δίσκοι με πρόσχημα τον «φόρο τιμής» προς τον Ζαμπέτα, οι περισσότεροι εκ των οποίων ήτανε για κλάματα. Οι εξαιρέσεις ήταν ελάχιστες, όπως « Ο Τζακ Ο’ Χάρα » που κυκλοφόρησε το 1995 με τη φωνή της αξέχαστης Βίκυς Μοσχολιού .


Η αείμνηστη ερμηνεύτρια ποτέ δεν ξέχασε τον άνθρωπο που τη βοήθησε πολύ στα πρώτα βήματά της και που δίπλα του γνώρισε μεγάλη επιτυχία στο πάλκο και στη δισκογραφία. Άλλωστε, η ίδια τον είχε βγάλει από τη χρόνια «απομόνωσή» του για λίγες ημέρες τα Χριστούγεννα του 1987, δίνοντάς του μια θέση δίπλα της στη μουσική σκηνή “Allegro” όπου εμφανιζόταν εκείνη τη σεζόν…


Έτσι, με μεγάλο σεβασμό στη μνήμη του αποφάσισε να ηχογραφήσει δέκα ανέκδοτες μελωδίες του πάνω σε στίχους που έγραψε ειδικά γι’ αυτές ο Θόδωρος Ποάλας, αλλά και τρία τραγούδια του που είχανε κυκλοφορήσει παλαιότερα με άλλους ερμηνευτές. Ο λόγος για το ομότιτλο που είχε πρωτοηχογραφήσει ο Ζαμπέτας στο άλμπουμ « Περιπέτειες » το 1972 όπου συμμετείχε και η Μοσχολιού, τον «Φραγκούλη» που πρωτοερμήνευσε πάλι εκείνος το 1977 στο δίσκο « Απ’ τα καινούργια στα παλιά » και το «Ομολογώ» που ηχογραφήθηκε από κάποιον Λαμπρόπουλο (αγνώστων λοιπών στοιχείων) σε δισκάκι 45 στροφών το 1973.


Επίσης, υπάρχει και «Ο μπατίρης» που εδώ ακούγεται από τον -επίσης αείμνηστο πια- Μιχάλη Ζαμπέτα και είχε πρωτοκυκλοφορήσει με τον πατέρα του το 1975 στο άλμπουμ « Ζαμπέτας, κουλτούρα και σία »…


Πρόκειται για ένα πολύ καλό δίσκο με τη «σφραγίδα» του αξέχαστου δημιουργού, ο οποίος όμως δυστυχώς δεν ακούστηκε σχεδόν καθόλου. Μόνο κάπου-κάπου «Τα καλαματιανά» παιζόντουσαν στα ραδιόφωνα, αλλά πέραν τούτου ουδέν. Βλέπετε, τα «νάιλον σουξέ» είχαν ήδη αρχίσει να κάνουνε την εμφάνισή τους στα ΜΜΕ και στα νυχτερινά κέντρα, οπότε δεν υπήρχε χώρος να βρούνε θέση και οι δουλειές καρδιάς κι αγάπης όπως αυτή…


Τούτο όμως δεν έχει καμία σημασία. Εκείνοι που ξέρουνε ν’ ακούνε, ν’ αγαπάνε και να σέβονται το καλό ελληνικό τραγούδι αγοράσανε το δίσκο και μέσα από τους ήχους του και τη σπουδαία -αν και αρκετά φθαρμένη τότε- φωνή της Βίκυς Μοσχολιού ταξιδεύουνε σε άλλες, πιο όμορφες κι αυθεντικές εποχές…


Η οργάνωση παραγωγής ήτανε του Στέλιου Φωτιάδη (συζύγου της Γλυκερίας), ενώ βοήθησε και ο Γιώργος Μακράκης. Η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο Polysound με ηχολήπτες τους Γιώργος Καρυώτης, Δημήτρης Μουρλάς και Δημήτρης Παπαθεοδώρου. Την ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας επιμελήθηκε ο Νίκος Κούρος, εκτός από τον «Μπατίρη» που επιμελήθηκε ο Μιχάλης Ζαμπέτας…

Facebook Twitter MySpace Windows Live Google Yahoo Blogger LiveJournal

Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια
Orphus