Blog : vinylmaniac

"Στράτος Διονυσίου Νο 1"

| |
26 Μαΐου 11, 01:44

Θα τολμούσα να πω -χωρίς να κινδυνεύω να πέσω έξω- ότι ο συγκεκριμένος δίσκος πρέπει να είναι από τους τέσσερις-πέντε σπανιότερους για τον οποιονδήποτε συλλέκτη ελληνικών βινυλίων. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν υπάρχει στους περισσότερους καταλόγους της δισκογραφίας του Στράτου Διονυσίου , αλλά ακόμη κι αν κατά λάθος ορισμένοι τον έχουν ανακαλύψει, θεωρούν ότι είναι εκείνος που κυκλοφόρησε το 1971 με τίτλο το ονοματεπώνυμό του (« Στράτος Διονυσίου ») και τον παρουσιάζουνε και με το ανάλογο εξώφυλλο…


Για να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν λιγάκι τα πράγματα, ο δίσκος που παρουσιάζουμε σήμερα είναι χωρίς καμία αμφισβήτηση ο πρώτος μεγάλος του αξέχαστου λαϊκού ερμηνευτή και κυκλοφόρησε το 1969. Άλλωστε, αρκεί να δει κάποιος τον κωδικό του για να το καταλάβει. Η αρίθμησή του είναι CSDG 38, ενώ εκείνος που οι περισσότεροι πιστεύουν ότι είναι ο πρώτος του έχει κωδικό CSDG 48 (αμφότεροι με την ετικέτα “His master’s voice” που φυσικά ανήκε στην τότε Columbia).


Να φανταστείτε ότι το εξώφυλλο αυτού του άλμπουμ δεν υπάρχει πουθενά κι ελάχιστοι το έχουνε δει, ενώ είναι και το μοναδικό του Διονυσίου που δεν έχει εκδοθεί σε ψηφιακή μορφή (CD), άγνωστο γιατί δεδομένου ότι το σύνολο της δισκογραφίας του συγκεκριμένου καλλιτέχνη έχει ψηφιοποιηθεί…


Θα τον ονομάσουμε λοιπόν « Στράτος Διονυσίου Νο 1 » για να τον ξεχωρίσουμε από τους υπόλοιπους με τον ίδιο ή πανομοιότυπο τίτλο, αν και στο εν λόγω εξώφυλλο πάλι αναφέρεται μόνο το ονοματεπώνυμό του.


Κατά τα ειωθότα εκείνης της εποχής, περιλαμβάνει τραγούδια που είχε ηχογραφήσει ο Διονυσίου σε δισκάκια 45 στροφών το 1968 και το 1969 και είχανε γίνει επιτυχίες. Το ίδιο συνέβαινε τότε με όλους τους τραγουδιστές, καθώς ουσιαστικά οι πρώτοι «μεγάλοι» δίσκοι τους ουσιαστικά ήτανε «πορτραίτα» και δεν στηριζόντανε σε καινούργιο υλικό…


Να σημειώσουμε εδώ ότι ενώ ο αξέχαστος Στράτος ανήκε στο δυναμικό της Columbia από το 1960, ο πρώτος μεγάλος δίσκος του κυκλοφόρησε μόλις το 1969. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί εύκολα, καθώς οι πρώτες πολύ «δυνατές» επιτυχίες του έγιναν από το 1967 κι έπειτα και δε θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι τότε καθιερώθηκε οριστικά στο χώρο.


Ως τότε, είχε ηχογραφήσει εκατοντάδες τραγούδια διαφόρων συνθετών από τα οποία ακούστηκαν ελάχιστα και μάλιστα η εταιρεία δεν έβλεπε με καλό μάτι την περίπτωσή του. Ο ίδιος λίγο πριν το τέλος της ζωής του υποστήριζε ότι κάποιοι ιθύνοντές της του κάνανε σαμποτάζ και δεν προωθούσανε τα κομμάτια που έλεγε…


Εν πάση περιπτώσει, η τεράστια επιτυχία που είχε το δισκάκι 45 στροφών που περιλάμβανε τα «Και τι δεν κάνω» και «Γιατί καλέ γειτόνισσα» σε μουσική και στίχους του Άκη Πάνου ήταν η αφορμή να ξεκινήσει η πορεία του Διονυσίου προς την κορυφή. Ακολουθήσανε κι άλλα «σουξέ» και με βάση αυτά κυκλοφόρησε κι αυτός ο δίσκος.


Εκτός των δύο παραπάνω, είναι πασίγνωστα και τα «Χθες το βράδυ στην ταβέρνα», «Το μπουζούκι του Νικόλα» και «Μη μου ξυπνάς το παρελθόν» τα οποία τραγουδιούνται ακόμη και στις μέρες μας και σε δεύτερο βαθμό το «Θα ρίξω ροδοζάχαρη».


Στο οπισθόφυλλο, υπάρχει σημείωμα της εταιρείας σε ελληνικά κι αγγλικά σχετικά με το άλμπουμ και την εν γένει παρουσία του Διονυσίου μέχρι τότε στο χώρο, μαζί με μια φωτογραφία του. Θα πρέπει να διαθέτετε εξαιρετικά αποθέματα τύχης για να καταφέρετε να τον βρείτε και βεβαίως σε μια τέτοια περίπτωση θα χρειαστεί να είστε έτοιμοι να βάλετε πολύ βαθιά το χέρι στην τσέπη…

Facebook Twitter MySpace Windows Live Google Yahoo Blogger LiveJournal

Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια
Orphus