Blog : vinylmaniac

Γιώργος Ζαμπέτας-Βίκυ Μοσχολιού: Τα δάκρυα παγώσανε...

| |
7 Ιουνίου 11, 01:23
Γιώργος Ζαμπέτας-Βίκυ Μοσχολιού: Τα δάκρυα παγώσανε...

Η δεκαετία του ’60 θεωρείται από όλους τους «ειδικούς» ως εκείνη η οποία αποτέλεσε σταθμό για την ιστορία και την εξέλιξη του ελληνικού τραγουδιού. Η παρουσία πολύ σπουδαίων συνθετών αλλά και τραγουδιστών και το έργο που αυτοί παρουσιάσανε κατά τη διάρκειά της, συνηγορεί προς την παραπάνω άποψη και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι τα περισσότερα τραγούδια που ακούγονται και τραγουδιούνται μέχρι σήμερα, πρωτοεμφανίστηκαν εκείνη τη δεκαετία…


Δύο από εκείνους που τη σημαδέψανε με την παρουσία τους, ήταν αναμφισβήτητα ο Γιώργος Ζαμπέτας και η Βίκυ Μοσχολιού . Εκείνος, είχε μπει στο χώρο στα δύσκολα μετεμφυλιακά χρόνια αρχικά ως σολίστας του μπουζουκιού κι από το 1953 και μετά και ως συνθέτης. Εκείνη, έκανε την εμφάνισή της το 1962 και ουδείς τότε μπορούσε να φανταστεί ότι θ’ αποτελούσε ένα από τα βασικότερα «εργαλεία» του διευθυντή της τότε πανίσχυρης Columbia Τάκη Β. Λαμπρόπουλου στη δημιουργία του «έντεχνου λαϊκού» τραγουδιού.


Ζαμπέτας και Μοσχολιού «συναντηθήκανε» για πρώτη φορά στη δισκογραφία το 1964 με «Τα δάκρυα» και τον «Χωρισμό» (γνωστότερο ως «Κι αν θα διαβείς τον ουρανό»). Η επιτυχία ήταν άμεση και μεγάλη κι έτσι οι δυο τους συνυπήρξανε για αρκετό διάστημα έκτοτε και στα νυχτερινά κέντρα της εποχής. Η αξέχαστη ερμηνεύτρια ισορροπούσε τότε ανάμεσα στις «έντεχνες» δημιουργίες κυρίως του Σταύρου Ξαρχάκου και τις πιο λαϊκές του Ζαμπέτα και του Απόστολου Καλδάρα με θαυμαστό τρόπο, καθώς η φωνή της ήτανε τέτοια που μπορούσε να προσαρμοστεί σε όλα τα είδη…


Για τέσσερα χρόνια, από το 1964 ως το 1968 ο Γιώργος Ζαμπέτας «τροφοδοτούσε» διαρκώς τη Βίκυ Μοσχολιού με τις δημιουργίες του, παράλληλα με τις εμφανίσεις τους τόσο στο πάλκο, όσο και σε κάποιες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου της εποχής. Μπορεί αυτή την περίοδο να ηχογραφηθήκανε συνολικά μόλις 15 τραγούδια του συνθέτη με την ερμηνεύτρια, όμως στην πλειοψηφία τους γίνανε τόσο μεγάλες επιτυχίες που στη συνείδηση του κοινού η συνεργασία τους έχει καταγραφεί ως πολλαπλάσια της υπάρχουσας…


Το 1971 η Μοσχολιού φεύγει από την Columbia και πηγαίνει στην «Ελλαδίσκ», μετέπειτα Polygram. Ο Ζαμπέτας ανήκει ήδη εκεί κι έτσι ανοίγει ο δεύτερος κύκλος της συνεργασίας τους που θα διαρκέσει μόλις δύο χρόνια, αλλά θα «γεννήσει» νέες μεγάλες και διαχρονικές επιτυχίες: «Αλήτη», «Το γράμμα και η φωτογραφία», «Πού ήσουν και χάθηκες» κ.α. Παράλληλα, το 1972 θα μοιραστούν ένα και μοναδικό μεγάλο δίσκο με τίτλο « Περιπέτειες » τραγουδώντας οι δυο τους τις δημιουργίες του συνθέτη κι έτσι θα κλείσει η διάρκειας οκτώ ετών συνύπαρξή τους στα στούντιο…


Θα ξαναβρεθούνε το 1981 για να ηχογραφήσουν ως ντουέτο ένα τραγούδι του Σταμάτη Κραουνάκη σε στίχους του Κώστα Τριπολίτη. Πρόκειται για το «Επεμβαίνεις» που συμπεριλήφθηκε στο δίσκο « Σκουριασμένα χείλια » και ακούστηκε πάρα πολύ τόσο εκείνη την εποχή, όσο και αργότερα. Ήτανε και η τελευταία τους συνάντηση στη δισκογραφία…


Πολύ αργότερα κι ενώ ο Ζαμπέτας θα έχει φύγει από τη ζωή, το 1995 η Μοσχολιού θα κάνει ένα δίσκο-φόρο τιμής σ’ έναν από τους ανθρώπους που τη βοηθήσανε πολύ στο ξεκίνημα και στην εδραίωση της καριέρας της. Ο λόγος για το άλμπουμ « Ο Τζακ Ο’ Χάρα » και περιλαμβάνει ακυκλοφόρητες ως τότε μουσικές του συνθέτη σε στίχους του Θόδωρου Ποάλα, αλλά και τρία τραγούδια σε δεύτερη εκτέλεση…


Εμείς, θα περιοριστούμε στην καταγραφή των τραγουδιών που ερμήνευσε η Βίκυ Μοσχολιού σε μουσική Γιώργου Ζαμπέτα όσο εκείνος ήταν εν ζωή. Συνολικά, ηχογράφησε 29 κομμάτια του συνθέτη σε πρώτη εκτέλεση τα οποία κατά χρονολογική σειρά είναι τα εξής (σε παρένθεση οι στιχουργοί):


1964 : «Τα δάκρυα» (Γ. Παπανικολόπουλου), «Χωρισμός» (Δ. Χριστοδούλου).


1965 : «Γιατί με πρόδωσες» (Γ. Παπανικολόπουλου), «Ποιο μονοπάτι να διαβώ» (Γ. Παπανικολόπουλου), «Πάει-πάει» (Χ. Βασιλειάδη), «Τα δειλινά» (Χ. Βασιλειάδη), «Ξημερώματα» (Δ. Χριστοδούλου).


1966 : «Πόρτα κλειστή τα χείλη σου» (Δ. Χριστοδούλου), «Ο δρόμος ο πλατύς» (Δ. Χριστοδούλου), «Πάρε τον δρόμο τον παλιό» (Δ. Χριστοδούλου), «Πήρες τον πόνο μου» (Γ. Παπανικολόπουλου), «Το παγωμένο χέρι σου» (Γ. Παπανικολόπουλου).


1967 : «Στρατί-στρατί βαδίζαμε» (Γ. Φερμάνογλου).


1968 : «Αγάπη μου-αγάπη μου» (Δ. Χριστοδούλου), «Τι να φταίει» (Δ. Χριστοδούλου).


1971 : «Αλήτη» (Αλ. Καγιάντα), «Πού ήσουν και χάθηκες (Όνειρο)» (Αλ. Καγιάντα), «Το αδιέξοδο» (Αλ. Καγιάντα), «Το γράμμα και η φωτογραφία» (Αλ. Καγιάντα), «Μελαψός και μελανούρι» (Φ. Φιλέρη), «Τον άγγελο που σου ‘στειλα» (Δ. Χριστοδούλου).


1972 : «Ο Κρητικός κι η κοπελιά» (Δ. Τζεφρώνη), «Παιδί της νύχτας» (Ν. Μπακογιάννη), «Δεκαεννιάρι μου» (Δ. Τζεφρώνη), «Όταν δείτε» (Φ. Φιλέρη), «Να ‘τανε τα πράγματα αλλιώς» (Αλ. Καγιάντα), «Το γραμμόφωνο» (Αλ. Καγιάντα), «Εγωιστής και πεισματάρης» (Δ. Τζεφρώνη), «Ποιος τα θυμάται» (Δ. Χριστοδούλου).

Facebook Twitter MySpace Windows Live Google Yahoo Blogger LiveJournal

Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια
Orphus