Blog : vinylmaniac

"Μια βραδιά στου Κώστα Χατζή"

| |
16 Ιουνίου 11, 02:29

Η «βιομηχανοποίηση» της δισκογραφίας που είχε ξεκινήσει στα τέλη της δεκαετίας του ’60, ήτανε φυσικό κι επόμενο να κορυφωθεί σ’ εκείνη του ’70. Οι τραγουδιστές αρχίσανε πλέον να εντάσσονται σ’ ένα «σταρ σύστεμ» που τότε έκανε τα πρώτα δειλά βήματά του στη χώρα μας και φυσικά οι εταιρείες άλλο που δε θέλανε για να τους διαφημίζουνε συνεχώς στα ραδιοφωνικά, αλλά και τηλεοπτικά προγράμματα που αρχίσανε σιγά-σιγά να μπαίνουνε στη ζωή των Ελλήνων.


Όπως ήταν επόμενο, η διαρκώς αναπτυσσόμενη τεχνολογία έκανε ακόμη πιο εύκολη τη δουλειά εκείνων που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ασχολούνταν με τη βιομηχανία του δίσκου. Έτσι, ξεκινήσανε «διερευνητικά» οι πρώτες απόπειρες κυκλοφορίας «ζωντανών» ηχογραφήσεων από νυχτερινούς χώρους διασκέδασης.


Βεβαίως, στο σημείο αυτό οφείλουμε να τονίσουμε ότι η πρώτη “live” ηχογράφηση στη χώρα μας είχε γίνει στις αρχές της δεκαετίας του ’50, με το άλμπουμ-ντοκουμέντο « Βασίλης Τσιτσάνης-Μαρίκα Νίνου στου Τζίμη του χοντρού », αλλά το συνεργείο είχε έλθει από το εξωτερικό και το όλο εγχείρημα είχε καθαρά πειραματικό χαρακτήρα.


Το 1971 λοιπόν, η Μαρινέλλα «σπάει το ρόδι» με το δίσκο «Μια βραδιά με τη Μαρινέλλα» και το 1972 ο Κώστας Χατζής ακολουθεί με το άλμπουμ « Μια βραδιά στου Κώστα Χατζή ». Ενώ όμως η «μεγάλη κυρία» του τραγουδιού μας δεν επιχείρησε πολλές φορές έκτοτε να κυκλοφορήσει ζωντανά ηχογραφημένες δουλειές, ο Χατζής τις έκανε σχεδόν επιστήμη…


Αυτός ο δίσκος λοιπόν, είναι ο πρώτος του δημιουργού κι ερμηνευτή που ηχογραφείται στο για πολλά χρόνια «στέκι» του, στην περίφημη μπουάτ «Σκορπιός» στην Πλάκα. Από εκεί και πέρα και για σχεδόν μια δεκαετία, η συντριπτική πλειοψηφία των δισκογραφικών αποπειρών του Χατζή θα είναι αυτού του είδους και μάλιστα με τεράστια επιτυχία.


Το «Ουαί», «Ο γιος της άνοιξης», το «Ρεσιτάλ» κ.α. που θα κυκλοφορήσουνε στα κατοπινά χρόνια, θα σημειώσουνε μεγάλες πωλήσεις και θα βγάλουνε «κλασικά» ως τις μέρες μας τραγούδια, καθιερώνοντας τον ερμηνευτή στο πανελλήνιο…


Στο δίσκο « Μια βραδιά στου Κώστα Χατζή », ο ακροατής έχει την ευκαιρία ν’ ακούσει ορισμένες από τις μεγαλύτερες ως τότε προσωπικές επιτυχίες του καλλιτέχνη, έτσι όπως είχανε προκύψει από τις πρώτες του δισκογραφικές δουλειές.

 

Ένα αρκετά σημαντικό κομμάτι του, αφιερώνεται στα τραγούδια που υπάρχουνε στο διπλό άλμπουμ «Πέτρα και φως» που είχε κυκλοφορήσει λίγο νωρίτερα με πωλήσεις άνω των 50.000 αντιτύπων, αλλά δε λείπουνε κι άλλα γνωστά τραγούδια όπως τα «Δε βαριέσαι αδερφέ», «Ο Στρατής», «Ξέχασέ με και προχώρα», «Κάτι τρέχει» κ.α.


Εκτός τούτων, θα συναντήσουμε και ορισμένα νέα κομμάτια που από τις επόμενες live δισκογραφικές παρουσίες του θα κυριαρχούνε, καθώς κάθε χρόνο παρουσίαζε και μια νέα μουσική παράσταση στο «Σκορπιό» είτε μόνος του, είτε με τη συνδρομή άλλων σπουδαίων καλλιτεχνών (Μαρινέλλα, Ελπίδα, Δάκης κ.α.).


Γενικότερα, όλοι αυτοί οι δίσκοι του Χατζή είναι πραγματικά ντοκουμέντα, καθώς μεταφέρουνε στον ακροατή αναλλοίωτη τη μαγική ατμόσφαιρα των μπουάτ εκείνης της εποχής. Τότε που ο κόσμος περίμενε ν’ ακούσει έστω το παραμικρό υπαινικτικό σχόλιο για τη χούντα των συνταγματαρχών σε κάποιο τραγούδι για να ξεσπάσει σε ποταμό χειροκροτημάτων.


Παράλληλα, η επικοινωνία του ερμηνευτή με το κοινό είναι στ’ αλήθεια μοναδική. Άλλωστε, ο ίδιος λέει πάντα ότι προτιμούσε τη σκηνή από την «παγωνιά» ενός στούντιο ηχογράφησης και δεν είναι τυχαίο ότι οι καλύτερες δισκογραφικές δουλειές του είναι οι «ζωντανές»…


Να πούμε ότι αυτός ο δίσκος κυκλοφόρησε σε ψηφιακή μορφή το 1991 με άλλο τίτλο («Μια βραδιά με τον Κώστα Χατζή») και διαφορετική φωτογραφία στο εξώφυλλο.


Η παραγωγή ήτανε του Φίλιππου Παπαθεοδώρου και η ηχογράφηση έγινε από τον Γιάννη Σμυρναίο.

Facebook Twitter MySpace Windows Live Google Yahoo Blogger LiveJournal

Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια
Orphus