Blog : vinylmaniac

"Βίκη Μοσχολιού"

| |
13 Ιουλίου 11, 23:18

Η Βίκυ Μοσχολιού ήταν ένα από τα βασικά «υλικά» με τα οποία ο πανίσχυρος ηγέτης της τότε Columbia Τάκης Β. Λαμπρόπουλος «θεμελίωσε» το έντεχνο λαϊκό τραγούδι στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Ωστόσο, η «φωνή-βιολοντσέλο» όπως τη χαρακτήρισε τότε ο Φοίβος Ανωγειανάκης από το ξεκίνημα κιόλας της καριέρας της απέδειξε ότι θα μπορούσε να ερμηνεύσει το ίδιο καλά τόσο τις δημιουργίες του Σταύρου Ξαρχάκου , όσο και του Γιώργου Ζαμπέτα , του Απόστολου Καλδάρα , του Βαγγέλη Πιτσιλαδή και άλλων «έντεχνων» και «λαϊκών» δημιουργών. Με άλλα λόγια, ήτανε μια φωνή που είχε τη δυνατότητα να προσαρμόζεται πολύ εύκολα και με θαυμαστή επιτυχία στις απαιτήσεις και στο ύφος του κάθε συνθέτη…


Το 1966 λοιπόν, κυκλοφορεί ένας «μεγάλος» δίσκος-πορτραίτο με δώδεκα από τα πιο χαρακτηριστικά κι αγαπημένα τραγούδια που ηχογράφησε στις 45 στροφές από το 1964 ως τότε με τον τίτλο « Βίκη Μοσχολιού » (προσέξτε το «ήτα» αντί για «ύψιλον» στο «Βίκη»…). Εκείνη την εποχή, η Columbia έκανε την πρώτη προσπάθεια να εκδώσει υπό μορφή πειραματισμού δίσκους 33 στροφών που τότε ήταν εξαιρετικά σπάνιοι, αλλά και ιδιαίτερα «αλμυροί» ως προς την τιμή τους. Έτσι λοιπόν, πόνταρε στα σπουδαία ονόματα που διέθετε εκείνο τον καιρό στις τάξεις της κι έβγαλε στην κυκλοφορία μια σειρά από ανάλογα «πορτραίτα» τους…


Μπορεί τα 45άρια να κυριαρχούσαν απολύτως στη δισκογραφία των ‘60s, ωστόσο φαίνεται ότι ο Λαμπρόπουλος έβλεπε πολλά χρόνια μπροστά από την εποχή του και αντιλαμβανόταν ότι ο δίσκος βινυλίου 33 στροφών έμελλε να πάρει τα ηνία. Κάτι που βεβαίως έγινε, με τη ραγδαία εξάπλωσή του στη δεκαετία του ’70 και την ολοκληρωτική κυριαρχία του μέχρι τις αρχές εκείνης του ’90…


Στο άλμπουμ αυτό λοιπόν, θα βρείτε συγκεντρωμένα ορισμένα από τα πιο γνωστά και διαχρονικά τραγούδια της αξέχαστης ερμηνεύτριας από τα πρώτα δύο χρόνια της καριέρας της. Από το «Χάθηκε το φεγγάρι» του Ξαρχάκου και του Γκούφα που την έκανε πασίγνωστη στο πανελλήνιο μέσα σε μια νύχτα μέσω του φιλμ «Λόλα», μέχρι «Τα δειλινά» και «Τα ξημερώματα» του Ζαμπέτα, αλλά και «Τα τρένα που φύγαν», το «Πάει-πάει», «Τα δάκρυα» και τόσα άλλα υπέροχα κι αξέχαστα κομμάτια…


Σημειωτέον ότι ο εν λόγω δίσκος είναι εξαιρετικά σπάνιος στις μέρες μας, ενώ δεν έχει κυκλοφορήσει ποτέ (και πιθανώς ούτε πρόκειται…) σε ψηφιακή μορφή. Στο οπισθόφυλλό του μπορείτε να διαβάσετε ένα σημείωμα στα ελληνικά και στα αγγλικά για τη μέχρι τότε πορεία της Μοσχολιού…

 

 

 

Facebook Twitter MySpace Windows Live Google Yahoo Blogger LiveJournal

Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια
Orphus