Blog : vinylmaniac

Πώς ένα...πικάρισμα δημιούργησε το "Αχ χελιδόνι μου"...

| |
26 Ιουλίου 11, 00:18
Πώς ένα...πικάρισμα δημιούργησε το

Ο αξέχαστος Μάνος Λοϊζος δεν ήτανε μόνον ένας σπουδαίος συνθέτης, αλλά κι ένας άνθρωπος που ήξερε ν’ αναγνωρίζει την αξία του οποιουδήποτε και να παραδέχεται τις ικανότητές του. Ουδέποτε υπήρξε «φίρμα» και μέχρι το τέλος της σύντομης ζωής του παρέμεινε σεμνός και ταπεινός, αφήνοντας μόνο το έργο του να μιλά…


Ένας από τους συνθέτες που θαύμαζε, ήτανε και ο Σταύρος Κουγιουμτζής . Άλλωστε, οι δυο τους ξεκινήσανε σχεδόν παράλληλα την πορεία τους στο χώρο του τραγουδιού και είχανε πολλά πράγματα που τους συνδέανε. Από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 και για αρκετά χρόνια είχανε συμβόλαιο αποκλειστικής συνεργασίας με την τότε MINOS κι έτσι τους δόθηκε η δυνατότητα να γνωριστούνε καλύτερα και να εκτιμήσουν ο ένας τον άλλο…


Ο Λοϊζος λοιπόν αγαπούσε πολύ τα τραγούδια του Κουγιουμτζή, βασικός ερμηνευτής των οποίων ήταν ο Γιώργος Νταλάρας που στα πρώτα χρόνια της καριέρας του συνεργάστηκε στενά και με τους δύο δημιουργούς. Με τον Μάνο ήτανε και στενοί φίλοι, οπότε τα πειράγματα δε λείπανε σχεδόν ποτέ μεταξύ τους. Κάποιο από αυτά όμως έμελλε να «γεννήσει» ένα από τα σπουδαιότερα τραγούδια που γραφτήκανε ποτέ στην Ελλάδα…


Ο Νταλάρας ήξερε πολύ καλά το θαυμασμό που έτρεφε ο Λοϊζος για τον Κουγιουμτζή και συχνά-πυκνά τον πείραζε λέγοντάς του το εξής: «Κεφάλα (Σ.Σ.: το παρατσούκλι του συνθέτη), ότι και να κάνεις δε θα γράψεις ποτέ ένα τραγούδι σαν του Κουγιουμτζή». Βεβαίως, αυτό το έλεγε με μοναδικό σκοπό να τον πεισμώσει κι όχι επειδή το πίστευε στην πραγματικότητα…


Μια μέρα λοιπόν προς τα τέλη του 1971, ο Λοϊζος του είπε; «Ρε μπαγάσα, θα σου φτιάξω ένα τραγούδι σαν του Κουγιουμτζή». Ο Νταλάρας δεν τον πήρε στα σοβαρά, όμως σε λίγες ημέρες κλήθηκε στο σπίτι του συνθέτη και τον άκουσε να του παίζει στο πιάνο το «Αχ χελιδόνι μου» σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου .

 

Ο ερμηνευτής κυριολεκτικά έμεινε άφωνος και παραδέχτηκε ότι το κομμάτι μοιάζει πραγματικά σαν να είναι γραμμένο από τον Κουγιουμτζή, κάνοντας περήφανο τον αξέχαστο Μάνο. Υπήρχε βεβαίως και το ζήτημα της λογοκρισίας καθώς μιλούσε ξεκάθαρα για τη «μαυρίλα» της δικτατορίας που υπήρχε εκείνα τα χρόνια στην Ελλάδα, ωστόσο όλως παραδόξως δε συνέβη απολύτως τίποτε…


Δεν υπάρχουνε πολλά λόγια να γράψει ή να πει κάποιος για τούτο το τραγούδι. Το ξέρει όλος ο κόσμος και θα μεταλαμπαδευτεί και στις επόμενες γενιές. Ηχογραφήθηκε σε δισκάκι 45 στροφών, αμέσως έγινε μεγάλη επιτυχία, ενώ ακούστηκε και από τη Λίτσα Σακελλαρίου σε μιαν από τις «αισθησιακές» ταινίες που γύριζε εκείνη την περίοδο ο Όμηρος Ευστρατιάδης.

 

Ο ίδιος ο Νταλάρας έχει πει πολλές φορές ότι για αρκετά χρόνια το κοινό πίστευε ότι το «Αχ χελιδόνι μου» είχε γραφτεί από τον Κουγιουμτζή κι όχι από τον Λοϊζο, δείγμα του ότι ο τελευταίος είχε κερδίσει το στοίχημα με τον ερμηνευτή του…


Δεν υπάρχουνε και δε χρειάζονται περισσότερα λόγια να γράψει ή να πει κάποιος για τούτο το τραγούδι. Το ξέρει όλος ο κόσμος, θα μεταλαμπαδευτεί και στις επόμενες γενιές και θ’ αποτελεί για πάντα μιαν από τις πιο σημαντικές στιγμές στην ιστορία της ελληνικής μουσικής...

Facebook Twitter MySpace Windows Live Google Yahoo Blogger LiveJournal

Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια
Orphus