Blog : vinylmaniac

"Μια βραδιά μεταξύ μας με τα Τζαβαράκια"

| |
11 Αυγούστου 11, 03:55

Οι δίδυμοι αδελφοί Τζαβάρα ( Γιώργος και Νίκος ) είναι ένα από τα πιο γνωστά και ταλαντούχα μουσικά «ντουέτα» που έβγαλε η χώρα μας. Με τις κιθάρες τους και τις όμορφες φωνές τους, πορευτήκανε στον καλλιτεχνικό χώρο με αξιοπρέπεια και σεβασμό για τη δουλειά τους για σχεδόν 50 χρόνια κι έγιναν αγαπητοί και δημοφιλείς στο ευρύ κοινό…


Το παράδοξο είναι ότι οι δισκογραφικές τους απόπειρες δε γνωρίσανε την ίδια επιτυχία που είχαν οι «ζωντανές» εμφανίσεις τους. Ίσως δεν τους πιστέψανε (κι άρα δεν τους στήριξαν…) οι εταιρείες με τις οποίες συνεργάστηκαν, ίσως κι εκείνοι δε μπορούσανε να εκφραστούν όπως θα θέλανε μέσα στους τέσσερις τοίχους ενός στούντιο, ποιος ξέρει...


Πάντως, κατά καιρούς κάνανε πολύ καλούς δίσκους με ωραία τραγούδια που τους γράψανε γνωστοί και καταξιωμένοι δημιουργοί, αλλά ακουστήκανε και γίνανε γνωστά μόνο δυο-τρία απ’ αυτά (λ.χ. «Για σένα μόνο για σένα», «Κι έπαιζε το ράδιο» κ.τ.λ.). Έτσι, το 1985 αλλάζουνε δισκογραφική στέγη (από την τότε Columbia στην τότε MINOS κι αποφασίζουνε να στραφούνε σε άλμπουμ με παλιά γνωστά κομμάτια σε μορφή ποτ πουρί…


Το πρώτο από αυτά κυκλοφορεί το Μάρτιο του 1985 με τίτλο « Μια βραδιά μεταξύ μας με τα Τζαβαράκια » (όπως ήτανε και είναι πιο γνωστοί). Στην πρώτη πλευρά του, περιλαμβάνει ορισμένα από τα ομορφότερα τραγούδια του «ελαφρού» ρεπερτορίου των προηγούμενων σαράντα ετών ερμηνευμένα μοναδικά από τα δύο αδέλφια, συνοδεία κατά βάση των κιθάρων τους, ενός πιάνου και μιας φυσαρμόνικας…


Ωστόσο, δεν είναι μόνα τους. Την προσπάθειά τους στηρίζουνε τρεις κορυφαίοι τραγουδιστές διαφορετικών εποχών, οι οποίοι μάλιστα εκείνη τη σεζόν εμφανίζονταν μαζί στο κέντρο "STORK". Ο «παλιός» Τώνης Μαρούδας , ο οποίος μπορεί να είχε πλέον σταματήσει τις ηχογραφήσεις για πολλά χρόνια, αλλά τραγουδώντας το «Τι ‘ναι αυτό που το λένε αγάπη» με τη χαρακτηριστική γλυκιά και μελωδική φωνή του, θυμίζει στους παλαιότερους αξέχαστες κι ανεπανάληπτες στιγμές του ελληνικού τραγουδιού.


Εν συνεχεία τη σκυτάλη παίρνει ο άξιος «διάδοχός» του, ο Γιάννης Πάριος . Είναι μιαν εποχή που ο σπουδαίος καλλιτέχνης ρίχνει κλεφτές ματιές στο κοντινό κι απώτερο παρελθόν του ερωτικού ερμηνευτικού είδους, κάνοντας την αρχή το 1984 με την επανεκτέλεση του «Είσαι το λάθος μου» που είχε πρωτοπεί ο Μαρούδας το 1960.


Εδώ τον ακούμε στο «Τα δυο σου χέρια» του Νίκυ Γιάκοβλεφ κι ένα μήνα αργότερα στο προσωπικό άλμπουμ του « Εγώ κι εσύ » θα ηχογραφήσει το «Ψεύτικε ντουνιά» που έγινε μεγάλη επιτυχία από τη φωνή του αξέχαστου Νίκου Γούναρη. Αυτό το «φλερτ» με το παρελθόν θα κορυφωθεί το 1988, με την έκδοση του διπλού δίσκου «Τα ερωτικά του ‘50» και κάπου εκεί θα κλείσουν (;) οι λογαριασμοί του Πάριου με τα παλιά ερωτικά τραγούδια…


Η έκπληξη όμως έρχεται από τη Χάρις Αλεξίου , η οποία ποτέ ως τότε δεν είχε ηχογραφήσει τέτοιου είδους κομμάτια καθώς μας είχε συνηθίσει στις επανεκτελέσεις παλαιών (και συχνά ξεχασμένων) λαϊκών τραγουδιών. Ερμηνεύει με μοναδικό τρόπο το «Έλα γι’ απόψε» του Χρήστου Χαιρόπουλου και σίγουρα κερδίζει τις εντυπώσεις, αφού ο ακροατής μένει με την τελευταία μια και μ’ αυτήν ολοκληρώνεται η πρώτη πλευρά του δίσκου…


Η δεύτερη ξεκινά με «Τα χελιδόνια», ένα υπέροχο καινούργιο (τότε) τραγούδι που έγραψε ο Γιώργος Τζαβάρας με στίχους του Γιάννη Πάριου και η συνέχεια περιλαμβάνει αρχοντορεμπέτικα και ορισμένες μεγάλες επιτυχίες του Μανώλη Χιώτη. Ξεχωριστή στιγμή η ερμηνεία του «Πασατέμπου» από τη χαρακτηριστική φωνή του αείμνηστου Θόδωρου Πολυκανδριώτη (πατέρα του Θανάση), αλλά και τα επιφωνήματά του κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων…


Μεσολαβούνε δυο-τρία κλασικά λαϊκά τραγούδια (ένα εκ των οποίων ερμηνεύει ο Γιώργος Σαρρής ) και το άλμπουμ ολοκληρώνεται με μιαν επιλογή από έντεχνα των τελευταίων είκοσι ετών…


Ακούγοντας το δίσκο, νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε μια παρέα και συμμετέχεις σε μιαν όμορφη βραδιά με υπέροχα τραγούδια. Ακριβώς αυτό είναι το κλίμα που εισπράττει ο ακροατής, ο οποίος αν θέλει μπορεί ταυτόχρονα με τους καλλιτέχνες να τραγουδά κι ο ίδιος…


Παραγωγός ήταν ο Αχιλλέας Θεοφίλου και η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο SIGMA με ηχολήπτη τον Γιάννη Σκιαδά. Η ενορχήστρωση και η διεύθυνση ορχήστρας ήτανε του Θανάση Πολυκανδριώτη.

Facebook Twitter MySpace Windows Live Google Yahoo Blogger LiveJournal

Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια
Orphus