Blog : vinylmaniac

"Γιάννης Καλατζής Νο 4"

| |
25 Αυγούστου 11, 04:15

Στο ξεκίνημα της δεκαετίας του ’70, ο Γιάννης Καλατζής ήταν ένας από τους πιο δημοφιλείς Έλληνες τραγουδιστές. Οι συνεργασίες του κυρίως με τον Μάνο Λοϊζο , τον Γιώργο Κατσαρό και τον Σταύρο Κουγιουμτζή του είχανε δώσει τη δυνατότητα να ερμηνεύσει τις μεγαλύτερες επιτυχίες της -δισκογραφικά σύντομης- καριέρας του και ν’ αφήσει κι εκείνος το δικό του αχνάρι στο τραγούδι μας.


Στα τέλη του 1971 λοιπόν, κυκλοφορεί άλλος ένας «μεγάλος» δίσκος του με τίτλο το ονοματεπώνυμό του. Ωστόσο, για να τον ξεχωρίζουμε από τους ανάλογους προηγούμενους (ουσιαστικά τον πρώτο του) θα τον ονομάσουμε « Γιάννης Καλατζής Νο 4 », αν και στους σχετικούς καταλόγους αναφέρεται ως «Παραμυθάκι μου» από το ομότιτλο κομμάτι που «ανοίγει» το άλμπουμ…


Με τούτο το δίσκο συμβαίνει το εξής παράδοξο: Αρχικώς, η εταιρεία τον εξέδωσε με τα τραγούδια που βλέπετε στην ανάρτηση που υπάρχει στη σελίδα μας. Δηλαδή, περιέλαβε κάποια τραγούδια που είχε ηχογραφήσει ο Καλατζής στις 45 στροφές και τα πιο χαρακτηριστικά και γνωστά από τους κύκλους «Θαλασσογραφίες» του Μάνου Λοϊζου και του Λευτέρη Παπαδόπουλου και «Όταν ανθίζουν πασχαλιές» του Σταύρου Κουγιουμτζή που είχε κυκλοφορήσει λιγότερο από έξι μήνες πριν…


Ωστόσο, σχεδόν αμέσως τον απέσυρε από την κυκλοφορία κι έβγαλε έναν άλλο με ίδιο εξώφυλλο και με ορισμένα κοινά κομμάτια, χωρίς όμως εκείνα από τις «Θαλασσογραφίες» και τις «Πασχαλιές» αντικαθιστώντας τα με άλλα τραγούδια κατά βάση των ίδιων συντελεστών.


Δε γνωρίζω τους λόγους που έγινε κάτι τέτοιο, αλλά αποδεικνύεται ότι έπραξε πολύ καλά δεδομένου ότι στη δεύτερη έκδοση περιέλαβε κάποιες σπάνιες ηχογραφήσεις από τις 45 στροφές. Από τότε και μέχρι σήμερα, ο δίσκος υπάρχει (όπου υπάρχει…) με τα τραγούδια της δεύτερης «βερσιόν» του. Η πρώτη έχει ουσιαστικά χαθεί και πολύ σπάνια θα μπορέσει ο οποιοσδήποτε να τη βρει, ενώ και η δεύτερη δεν πάει πίσω σε σπανιότητα…


Νομίζω ότι είναι περιττό ν’ αναφερθώ στα τραγούδια του άλμπουμ, καθώς τα πιο πολλά είναι πασίγνωστα και διαχρονικά. Θα πω απλώς ότι η εισαγωγή από το «Παραμυθάκι μου» μοιάζει πολύ με την αντίστοιχη «Του βαρκάρη γιος» που είχανε γράψει επίσης οι Λοϊζος-Παπαδόπουλος το 1969 για τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ στο φιλμ «Το λεβεντόπαιδο».

 

Μάλιστα, το «Παραμυθάκι» ακούστηκε και στην παγκοσμίου φήμης κι επιτυχίας ταινία «Ο εξορκιστής» και οι συντελεστές του πήρανε πολλά χρήματα από ένα τραγούδι που γράφτηκε για να…πληρώσει ο Λοϊζος κάποια νοίκια που χρωστούσε…


Από εκεί και πέρα, να πούμε ότι το «Κοινωνία-κοινωνία» είχε πρωτοακουστεί σε ταινία της εποχής από την Ελένη Ροδά, ενώ «Ο Παντελής ο Ρεμπελιάς» λίγο αργότερα ηχογραφήθηκε στην «αντίπαλη» εταιρεία (Columbia) με κάποιον Γιάννη Λεφέρη αγνώστων λοιπών στοιχείων…


Στο εσώφυλλο του άλμπουμ υπάρχει ένα ολόσωμο φωτογραφικό πορτραίτο του Γιάννη Καλατζή…

Facebook Twitter MySpace Windows Live Google Yahoo Blogger LiveJournal

Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια
Orphus