Blog : vinylmaniac

"Μια ζωή στα πιάνο μπαρ"

| |
6 Οκτωβρίου 11, 03:22

Δε μπόρεσα ποτέ να καταλάβω γιατί οι αδελφοί Τζαβάρα (Γιώργος και Νίκος) δεν καταφέρανε να πετύχουνε πολλά πράγματα στη δισκογραφία. Ενώ στις εμφανίσεις τους ο κόσμος ήτανε πολύ θερμός μαζί τους, οι δίσκοι που βγάζανε δεν πηγαίνανε και τόσο καλά κι ας είχανε πολύ όμορφα τραγούδια…


Επιπλέον, μου φαίνεται ακατανόητο το γεγονός ότι από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 και την ένταξή τους στην τότε MINOS, τα άλμπουμ που κάνανε περιείχαν αποκλειστικά επιτυχίες του πρόσφατου ή απώτερου παρελθόντος σε μορφή ποτ-πουρί, με τη συμμετοχή γνωστών και δημοφιλών τραγουδιστών. Άραγε, δεν υπήρχανε συνθέτες για να τους δώσουνε καινούργια τραγούδια; Ποιος ξέρει…


Ένας από αυτούς τους δίσκους ήτανε και το « Μια ζωή στα πιάνο μπαρ » που κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 1987, σχεδόν δύο χρόνια μετά το « Μια βραδιά μεταξύ μας » που τηρουμένων των αναλογιών είχε «περπατήσει» εμπορικά. Δε διαφέρει καθόλου από τον προηγούμενο ως προς το στυλ και το ρεπερτόριο, καθώς περιλαμβάνει γνωστά κομμάτια που χρονολογικά στην πλειοψηφία τους καλύπτουνε τη δεκαετία 1975-1985.


Σε τούτο το άλμπουμ ο ακροατής θα βρει συγκεντρωμένες ορισμένες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του εν λόγω διαστήματος με νέα ενορχήστρωση και πολύ καλές ερμηνείες από τα «Τζαβαράκια». Πρόκειται με άλλα λόγια για ένα δίσκο «παρέας», τον οποίο βάζεις στο πικάπ και τραγουδάς μαζί με τους φίλους σου…


Βεβαίως, όπως και στην προηγούμενη δουλειά τους τα αδέλφια δεν είναι μόνα τους. Συμμετέχουν ο Γιάννης Πάριος (όπως και στο «Μια βραδιά μεταξύ μας»), ο Μανώλης Μητσιάς , η Αγγελική Γαϊτη και η Ελένη Δήμου , η οποία ξαφνιάζει με την ερμηνεία της στο «Χαστούκι». Στην πρώτη έκδοση του άλμπουμ ακουγότανε και ο Αντώνης Καλογιάννης, ωστόσο στη μεταγενέστερη ψηφιακή κυκλοφορία του αφαιρέθηκε η συμμετοχή του προφανώς για «εταιρικά» ζητήματα…


Το μοναδικό καινούργιο τραγούδι του δίσκου είναι το ομότιτλο, το οποίο είναι πανέμορφο και είχε ακουστεί αρκετά εκείνη την εποχή. Ωστόσο, κυμάνθηκε σε χαμηλό επίπεδο αναφορικά με την εμπορική κίνησή του, καθώς την ίδια περίοδο η εταιρεία κυκλοφόρησε τις νέες δουλειές των «βαρέων πυροβολικών» της (Γιάννης Πάριος, Χάρις Αλεξίου, Στράτος Διονυσίου, Βασίλης Παπακωνσταντίνου).


Κυρίως όμως, σάρωσε τα πάντα στο διάβα της η επιστροφή του Στέλιου Καζαντζίδη στη δισκογραφία έπειτα από σχεδόν δώδεκα χρόνια σιωπής με το άλμπουμ «Ο δρόμος της επιστροφής» κι έτσι μοιραία ορισμένες πολύ καλές δουλειές που βγήκανε τότε δεν είχανε την προβολή που τους άξιζε ούτε από την εταιρεία, αλλά ούτε και από έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα μαζικής ενημέρωσης…


Παραγωγός ήταν ο Αχιλλέας Θεοφίλου και η ηχογράφηση έγινε στο AL STUDIO του Αλέξη Παπαδημητρίου με ηχολήπτη τον Νίκο Εσπιαλίδη. Την ενορχήστρωση και τη διεύθυνση ορχήστρας επιμελήθηκε ο Χρήστος Κωνσταντινίδης.

Facebook Twitter MySpace Windows Live Google Yahoo Blogger LiveJournal

Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια
Orphus