Blog : vinylmaniac

Μαρινέλλα-Τόλης Βοσκόπουλος: Τα λόγια είναι περιττά...

| |
11 Οκτωβρίου 11, 01:10
Μαρινέλλα-Τόλης Βοσκόπουλος: Τα λόγια είναι περιττά...

Άραγε, πόσα πρόσωπα σε τούτη δω τη χώρα μπορούνε να χαρακτηρίζονται «σταρ», έχοντας όμως επάνω τους όλα τα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου όρου; Στην Ελλάδα του 2011, μετρημένοι στα δάχτυλα των δύο χεριών…


Δύο από αυτούς είναι αναμφισβήτητα η Μαρινέλλα και ο Τόλης Βοσκόπουλος . Μπορεί πλέον σήμερα να μην έχουνε τη δημοτικότητα του παρελθόντος, ωστόσο ήταν, είναι και θα παραμείνουν εσαεί δύο από τους μεγαλύτερους αστέρες που γεννηθήκανε ποτέ στην πατρίδα μας…


Φυσικά, όταν τέτοιου είδους προσωπικότητες αποφασίζουνε να ενώσουνε και τη ζωή τους, τότε καταλαβαίνετε τι επακολουθεί. Φλας, συνεντεύξεις, επιθυμία του κόσμου να μαθαίνει όλο και περισσότερα γι’ αυτές κ.τ.λ. Αυτό το ζήσανε πολύ καλά οι δυο τους στα οκτώ χρόνια του κοινού βίου τους και σίγουρα είναι χορτασμένοι από δόξα και φήμη…


Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Στα τέλη της δεκαετίας του ’60 η Μαρινέλλα -έχοντας χωρίσει επαγγελματικά και προσωπικά με τον Στέλιο Καζαντζίδη - προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της και να «χτίσει» μιαν αυτόνομη καριέρα στο τραγούδι.


Από την άλλη, ο Τόλης Βοσκόπουλος είναι ακόμα σχετικά άγνωστος στο ευρύ κοινό. Έχει παίξει σε κάποιες ταινίες και θεατρικές παραστάσεις, έχει γράψει ορισμένα τραγούδια που έγιναν επιτυχίες (λ.χ. «Οι αναμνήσεις» με τη Δούκισσα), αλλά πέραν τούτου ουδέν…


Στις 7 Ιουλίου 1969, κυκλοφορεί ένα δισκάκι 45 στροφών με δύο συνθέσεις του Βοσκόπουλου σε στίχους Ηλία Λυμπερόπουλου ερμηνευμένες από τη Μαρινέλλα: Το «Δυο νύχτες» -που έγινε ευρύτερα γνωστό επτά χρόνια αργότερα όταν ο Δημήτρης Μητροπάνος ηχογράφησε το πρώτο κουπλέ του στο περίφημο «ποτ πουρί» του άλμπουμ « Λαϊκά ‘76 »- και το «Φύγε να βρεις τη μοίρα σου». Αμφότερα θα συμπεριληφθούνε δυο μήνες μετά στο άλμπουμ 33 στροφών της ερμηνεύτριας με τίτλο « Όταν σημάνει εσπερινός »…


Αυτή θα είναι και η πρώτη «επαφή» δύο προσώπων που έμελλε ν’ απασχολήσουνε κατά κόρον τη δημοσιότητα στα επόμενα χρόνια και ν’ αποτελέσουνε θεμέλιο λίθο για τη δημιουργία του -σχεδόν ανύπαρκτου έως τότε- σταρ σύστεμ στη δεκαετία του ’70…


Σεπτέμβριος 1972. Ο Τόλης Βοσκόπουλος είναι πλέον είδωλο και οι θαυμαστές του αμέτρητοι, ενώ η σχέση του με τη Ζωή Λάσκαρη είναι πρωτοσέλιδο σχεδόν σε καθημερινή βάση. Αποφασίζει λοιπόν ν’ ανέβει στη Θεσσαλονίκη και να τραγουδήσει ο ίδιος στο -ακόμη ακμάζον τότε- Φεστιβάλ Τραγουδιού της συμπρωτεύουσας, μ’ ένα κομμάτι που έχει γράψει ο ίδιος σε στίχους του Ηλία Λυμπερόπουλου: «Ξανθή αγαπημένη Παναγιά» και βεβαίως οι συνειρμοί είναι πανεύκολο να γίνουνε…


Παρόλο όμως που για πολλούς είναι το ακλόνητο φαβορί για το πρώτο βραβείο (που είχε κερδίσει δυο χρόνια νωρίτερα ως συνθέτης του «Αδέλφια μου αλήτες πουλιά» με ερμηνευτή τον Γιάννη Βογιατζή), η εμφάνισή του στη σκηνή του Παλέ ντε σπορ είναι απογοητευτική. Αποτυγχάνει και τις τρεις φορές να ολοκληρώσει την ερμηνεία του, ο κόσμος τον αποδοκιμάζει και δεν είναι λίγοι εκείνοι που προεξοφλούνε το τέλος της καριέρας του…


Στις εξέδρες του Αλεξανδρείου Μελάθρου, βρίσκονται τόσο η Ζωή Λάσκαρη όσο και η Μαρινέλλα. Ενώ όμως όλος ο κόσμος ξέρει για τη σχέση του με την πανέμορφη ηθοποιό, η τραγουδίστρια είναι εκείνη που σπεύδει να τον παρηγορήσει και να του συμπαρασταθεί μετά την παταγώδη αποτυχία του.


Ο καπνός δεν αργεί να οδηγήσει στη φωτιά και λίγους μήνες μετά, είναι πλέον ολοφάνερο ότι οι δυο τους αποτελούνε το νέο λαμπερό ζευγάρι της «νηπιακής» σόου μπιζ της χώρας μας. Κι όχι μόνον αυτό, αλλά το Νοέμβριο του 1973 θα ενωθούνε με τα δεσμά του γάμου (στον οποίο κλέβει την παράσταση η νύφη πηγαίνοντας στην εκκλησία με…μπλουτζίν) κι έτσι θα ξεκινήσει ίσως η πιο λαμπρή περίοδος της καριέρας τους…


Όπου κι αν εμφανίζονται, επικρατεί το αδιαχώρητο. Παρά το γεγονός ότι οι τιμές στα νυχτερινά κέντρα που τραγουδούν είναι αρκετά τσουχτερές, ο κόσμος σπεύδει να τους δει και είναι σχεδόν αδύνατο για τον οποιονδήποτε να βρει τραπέζι αν δεν έχει επικοινωνήσει με το μαγαζί αρκετό καιρό πριν.


Η συνεργασία τους όμως δε μένει μόνο στις επί πίστας εμφανίσεις, αλλά περνά και στη δισκογραφία. Το 1974, μέσα σε διάστημα λίγων μηνών κυκλοφορούνε δύο άλμπουμ με τους δύο λαμπερούς καλλιτέχνες. Το πρώτο χρονικά βγαίνει από τη MINOS…χωρίς τίτλο (αργότερα για τις ανάγκες καταγραφής του θα ονομαστεί «Μαρινέλλα-Βοσκόπουλος») και το Νοέμβριο το δεύτερο από την PHILIPS-POLYGRAM, το οποίο θα γίνει πιο γνωστό και θα βγάλει πολλές επιτυχίες. Ο λόγος για το «Εγώ κι εσύ», με το ομότιτλο να είναι ένα από τα πιο διαχρονικά κι αγαπημένα τραγούδια όλων των εποχών.


Ο λόγος για την κυκλοφορία των δύο άλμπουμ είχε να κάνει με το γεγονός ότι το ζευγάρι ανήκε σε διαφορετικές δισκογραφικές εταιρείες κι έτσι αποφασίστηκε να…αλληλοδανειστούν ώστε να εκμεταλλευθούνε την εμπορικότητα που υπήρχε γύρω από τα ονόματά τους…


Σε αμφότερους τους δίσκους κυριαρχούνε τα μοναδικά ντουέτα του ανδρόγυνου, καθώς οι φωνές τους ταιριάξανε με απίστευτη επιτυχία και ο ακροατής ακούγοντάς τους ώρες-ώρες πραγματικά μένει άφωνος μπροστά στα φωνητικά «παιχνίδια» που κάνουνε μεταξύ τους…


Από εκεί και πέρα και μέχρι το 1982, η Μαρινέλλα θα συμμετάσχει σχεδόν σε όλα τα προσωπικά άλμπουμ του Βοσκόπουλου κάνοντας δεύτερες φωνές. Παράλληλα, εκείνος θα της γράψει τρία τραγούδια για ένα δίσκο που επρόκειτο να κυκλοφορήσει το 1976 αλλά εκδόθηκε το…1991 («Άλλη μια φορά»), δύο εκ των οποίων θα παρουσιαστούνε  για πρώτη φορά με άλλη εκτέλεση στο άλμπουμ «Μαρινέλλα-Αθηναίοι» το 1977: «Τώρα τίποτα» και «Θα τραγουδήσω»…


Το «επιστέγασμα» της συνεργασίας τους στο βινύλιο θα έλθει το 1979, όταν μαζί θα ηχογραφήσουνε το τελευταίο ντουέτο της καριέρας τους. Πρόκειται για το «Σ’ αγαπώ» που έδωσε και τον τίτλο στον εν λόγω προσωπικό δίσκο της Μαρινέλλας ο οποίος ξεπέρασε σε πωλήσεις τις 50.000 αντίτυπα. Τα λόγια του τραγουδιού σε καμία περίπτωση δεν προμήνυαν όσα επρόκειτο ν’ ακολουθήσουνε…


Το 1981 αρχίζει να κυκλοφορεί έντονα η φήμη ότι το λαμπερό ζευγάρι βρίσκεται στα πρόθυρα του χωρισμού. Η επιβεβαίωση δεν αργεί να έλθει, όμως η αλήθεια είναι ότι το διαζύγιό τους δεν απασχόλησε ιδιαίτερα τον «σκανδαλοθηρικό» Τύπο καθώς επιλέξανε να χωρίσουνε φιλικά και πολιτισμένα και χωρίς να δώσουνε δικαιώματα για «πιπεράτες» λεπτομέρειες. Άλλωστε, η Μαρινέλλα έκανε δεύτερες φωνές και στο άλμπουμ του Βοσκόπουλου «Δε θέλω να θυμάμαι» το 1982…


Έκτοτε και μέχρι σήμερα, ουδείς από τους δύο έχει αναφερθεί δημοσίως στον άλλο και βεβαίως δεν έχουνε συνεργαστεί ξανά ούτε επί πίστας, ούτε στη δισκογραφία. Ανεξαρτήτως όμως των σχέσεών τους την τελευταία εικοσαετία, στη συνείδηση του κοινού θα παραμείνουνε για πάντα ένα από τα πιο όμορφα και λαμπερά καλλιτεχνικά ζευγάρια που υπήρξανε ποτέ στην Ελλάδα και τα τραγουδιστικά ντουέτα τους μοναδικά…

Facebook Twitter MySpace Windows Live Google Yahoo Blogger LiveJournal

Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια
Orphus