Πριν από τον αποχωρισμό, Στη φωτιά (Live)

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Στοιχεία

tzatza
Μέλος από: 16 Φεβρουαρίου 2009
Καταχώρηση: 20 Ιουλίου 2013
Καλλιτέχνες: B.D. Foxmoor, Jamoan
Τραγούδι: Πριν από τον αποχωρισμό, Στη φωτιά (Live)
Περιγραφή :
Πριν από τον αποχωρισμό

Στίχοι: B.D Foxmoor, Μιχάλης Μυτακίδης
Μουσική: Jamoan

Θηλιά έχω περασμένη,
μια ανάσα κουρασμένη
πάλι μου πνίγει το λαιμό.

Φωνή μου γερασμένη,
ποιος ήλιος σε προσμένει
ποιο χέρι δίπλα στο γκρεμό;

Καρδιά μου μοιρασμένη,
ποια δύναμη επιμένει
να σε βαστάει απ’ το χαμό;

Ψυχή μου κερασμένη
τι άλλο πια σου μένει
πριν απ’ τον αποχωρισμό;

Θηλιά μου το άγχος περασμένο τρεις φορές
στο λαιμό μου οι στιγμές φρέσκες μ’ αίμα εκδορές,
Που είναι οι χαρές; Ψάχνει ο ιδρώτας μου ταίρι.
Ποιο με τραβάει απ’ τα δύσκολα χέρι
και δε μ’ αφήνει να φιλιώσω πάλι με το φόβο μου;
Δίνω το λόγο μου, φτύνω το κόρφο μου.
Ας είναι ο πόνος μου δάσκαλος να γίνει,
να με θεριέψει στα εύκολα να μη μ’ αφήνει.
Έχω κουράσει τα σπουδαία με το ψέμα μου,
έχω ταγκιάσει στ’ ακούραστα το αίμα μου.
Αυτό είναι το θέμα μου και πως ν’ αντικρίσω.
Θέλω ένα στοίχημα μονάχος να κερδίσω,
για να μ’ αφήσω ολάκερο στο χρόνο.
Ποσό πεισμώνω που δειλιάζω και δε γλιτώνω.
Αύριο καμώνω κι έχω ανάγκη τα όνειρά μου,
τα μικρά, κοντινά, μονάκριβά μου.

Στη φωτιά

Στίχοι: B.D Foxmoor, Μιχάλης Μυτακίδης
Μουσική: Jamoan

Είναι της άνοιξης ο ανθός
που μου ’φερε βραχνάδα πάλι.
Είναι κι ο αταίριαστος καπνός
που με καλεί να σηκώσω το κεφάλι,
κι ένας βουβός συγκρατημός
σαν πένθιμη καμπάνα.

Κοίτα, αδερφέ μου, εκείνα τ’ αγκάθια
μεγαλώνουν κοιτώντας τον ήλιο,
δε σκιαχτήκανε ποτέ τη φωτιά
κι ούτε ζήλεψανε τ’ άνθη, τα καλόφτιαχτα.
Άγγιξέ τα, αδερφέ μου,
έχουν ίδιο χρώμα με τη γη και τα χέρια σου.
Είναι κομμάτι σου.
Διάβασε πάνω τους τα μελλούμενα.
Κοίτα, αδερφέ μου, το αίμα στα χέρια σου
τώρα πέφτει αργά στη γη.
Γίνεται σπόρος για καινούρια αγκάθια
γι’ αυτό μη λογαριάζεις πόνο, και φόβους μη ταιριάζεις.
Αδερφέ μου, τ’ ακούραστα βλέμματα
που ποθούν τα άφθονα,
ξεριζώνουν κι εσένα όπως τ’ αγκάθια.
Εσύ, όμως, δείξ’ τούς προς την πεθυμιά του αγέρα,
εκεί στη φωτιά.

Η φωτιά είναι του φτωχού η μοιρασιά
με τη ζωή και το αύριο το θολό·
η οργή μας είναι της φωτιάς περασιά
κι όσοι χαθούν ας παν’ στο καλό.

Το αίμα πνίγει τους αχάριστους
κι οι περιγελαστές απόψε το βουλώνουν.
Το άδικο σφιχτή θηλιά για τους άπληστους
κι οι τελευταίοι δειλοί μάς χρεώνουν.

Οι δανειστές να’ χουν τέλος αργό
σα τη ντροπή την κακιά μητριά μας
κι οι σωτήρες παρέα στο γκρεμό
κυκλωμένοι απ’ τη μεγάλη σκιά μας.

Η φωτιά είναι η βιασμένη αδερφή μας
από μπάτσο δειλό σε κρατητήριο,
είναι στα πέρατα της γης η φωνή μας,
στερνή γιορτή στο προσεχώς κοιμητήριο.

Η φωτιά είναι το άτακτο δελτίο ειδήσεων
που ταξιδεύει από στόμα σε στόμα,
η λεχώνα των μεγάλων αρνήσεων
που ’χει θάψει παιδιά της στο χώμα.

Για μια στιγμή, του πλουσίου λιγόστεμα,
και για το φόβο του, πικρό μας χαμόγελο,
γιατροσόφι για να φύγει το απόστημα·
κοίτα – γλεντάω και πεθαίνω γι’ αυτό που θεωρείς ανώφελο.
Βαθμολογήθηκε: 0 φορές
Αγαπημένα: 0
Προβολές: 0
Σχόλια : 0
Βαθμολόγησε:   
Για να βαθμολογήσετε το βίντεο θα πρέπει να συνδεθείτε
Μέσος όρος: 0
Share & Embed:
Facebook Twitter MySpace Windows Live Google Yahoo Blogger LiveJournal

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια
Orphus